Mag ik me even voorstellen? Mijn naam is Leo Sikkenga getrouwd, 3 kinderen en woon in Heerlen. Het creëren van beeld heeft me al bezig gehouden van af de lagere schooltijd. Als kind keek ik naar de sterren, en vroeg me af hoe dit licht ontstond. Ik kon daar ongelooflijk over fantaseren. Waarschijnlijk omdat ik enig kind was, kon ik me daar echt mee bezig houden. Het heeft uiteindelijk geduurd totdat wij getrouwd waren alvorens er echt mee aan de slag te gaan. Het irriteerde me dat tijdens feestjes iedereen het had over sluitertijden, diafragma, spiegelreflexcamera, en ik er niet over kon meepraten. Het is 1980 en Leo kocht een nieuwe durst vergroter bij Filmpost (dat kon toen nog gewoon in de winkel). De praktika leende ik van ome Bram. Jaren van aanmodderen en klooien met chemie brachten toch niet echt het resultaat van de gevorderde fotograaf. Boeken uit de bieb hielpen me wel verder maar ik was niet tevreden. Een foto uit de krant sprak me erg aan. Het bleek een prent die als lokkertje voor een foto-expositie van Het Motief in Heerlen moest dienen. Na het bezoeken van de expo heb ik me in 1993 ingeschreven als lid. Al snel bleek hoe anderen mij konden helpen tot een beter resultaat te komen. De honger was niet gestild. Ik hoorde dat het fotokollektief nogal gespecialiseerd was in modelfotografie, en ook de beschikking had over ingeschreven modellen. Twee fotoclubs, waarom niet? Nog steeds was ik niet tevreden over mijn werk. Anderen inspireerden me om toch verder te zoeken. Tijdens de clubavonden werden wel eens studenten van de Academie te Hasselt uitgenodigd. Daar was ik erg van onder de indruk. Dat was fotografie zoals ik hem ook graag zou willen doen. Momenteel ben ik nog steeds op deze academie. Het bevalt nog steeds uitstekend. Waarschijnlijk zal ik wel nooit uitgekeken raken op fotografen zoals Man Ray, Jean loup Sieff, Irving Penn en Ralph Gibson.