Site hosted by Angelfire.com: Build your free website today!

REISVERSLAG CAMBODIA

CAMBODIA

7 december tot 25 december

Met een minibusje vertrokken we vanuit Bangkok via Poipet naar Siem Reap. Een vlotte en zeer komfortabele rit. Het viel ons ook op dat er veel meer bedelaars aan de kant van de weg zaten, niet alleen mensen, zelfs honden met een bedelemmertje rond de nek ! Toen we de grens overstaken, werd duidelijk dat het gedaan was met de goede geasfalteerde wegen.

De hoofdattractie van deze bestemming is natuurlijk Angkor en zijn 1000 jaar oude tempels. Na een rustdagje vertrokken we 's morgens voor zonsondergang met onze twee motorbikes plus chauffeurs. We kochten een drie dagenpas voor 40 dollar, wat veel, maar achteraf bekeken zeker de moeite waard is. Een gids hadden we niet echt nodig aangezien we het boek over Angkor hadden gekocht waarin alle geschiedenis per tempel staat geschreven. Het was prachtig om de zon te zien opkomen van achter de grootste en best bewaarde tempel, zijnde Angkor Wat. Vervolgens bezochten we Bayon, bekend voor de vele immense stenen gezichten, voor ons zeker een van de toppers samen met Ta Prom, de jungletempel. Ta Prom was vooral speciaal omwille van de eeuwenoude bomen die door de tempel groeien en vooral omdat deze zich nog helemaal in oorspronkelijke staat bevindt. Op ons brommerke snorden we van tempel naar tempel en telkens vielen onze monden open van verbazing. De tweede dag besloten we Banteay Srei te bezichtigen, een tempel (citadel of the women) die een goeie 25 km buiten het park ligt, maar zeker een bezoek waard is, mede door zijn super fijne afwerking en de roze zandsteen waaruit deze opgebouwd is. Op sommige plaatsen was het wel enorm druk, vooral door de bussen Japanners die hier en daar gedropt werden en zonder ook maar een beetje rekening te houden met andere bezoekers in de rij gingen staan om 1 voor 1 een fotootje te nemen van dezelfde spot. We besloten na twee dagen Angkor dat het wel genoeg was geweest, ons budget heeft genoeg afgezien, het is en blijft pure pracht dat eigenlijk een dure toeristenattractie is geworden. Maar een bezoek aan Cambodia zonder Angkor te bezoeken, kunnen we ons wel niet voorstellen.

Onze volgende bestemming was Phnom Penh, de hoofdstad. Een pick-up truck kwam ons om 7 uur aan het guesthouse oppikken en de rit zou normaal 6 uur in beslag nemen. We hadden echter pech, de pick-up was niet vol genoeg, eerst en vooral moesten er meer mensen bij, op zich hadden we daar geen problemen mee, tot ze met twee motorbikes kwamen aandraven. Uiteindelijk vertrokken we om 11.30u (na 4 uur wachten in de laadbak) met +/- 20 medepassagiers, twee brommers en op de koop toe een paar zware grote zakken rijst. Met onze benen in de nek reden we 7 uur lang over een vreselijk slechte weg en arriveerden we pas om 7 uur 's avonds in Phom Penh, helemaal gebroken natuurlijk. Na de eerste nacht vonden we het guesthouse number 9 aan de lakeside. Een andere wereld ten opzichte van het centrum van de stad. Meer dan in de hangmat liggen, boekske lezen, filmkes kijken, eten en fruitshakes drinken bij een heerlijke zonsondergang deden we hier niet. De enige reden waarom we het guesthouse verlieten, was om bij Rottana's family restaurant te gaan eten, in de letterlijke betekenis van het woord. A home away from home, lekker eten en zalig vriendelijke mensen. Na 5 dagen vonden we eindelijk de goesting om eens iets te ondernemen, een dagje Killing Field en een bezoek aan S 21, de foltergevangenis uit de tijd van de Kmer Rouge onder leiding van Pol Pot. Een zware confrontatie met het verleden, dat eigenlijk nog maar 25 jaar geleden is ! Meer dan 2.000.000 mensen zijn gestorven in Cambodia, vooral de intellectuelen, hooggeschoolden, dokters, professors en zelfs kinderen werden op de meest gruwelijke wijze de dood ingejaagd. Meer dan 20.000 mensen hiervan zijn op de killing fields om het leven gebracht, hier zagen we tussen de massagraven de kleren nog uit de grond steken. Kinderen werden doodgeslagen tegen een boom en vrouwen werden naakt afgemaakt en soms zelfs levend begraven. Gruwelijke verhalen ... en zeggen dat wij hier op school weinig of niets over gehoord hebben. Sommigen hebben waarschijnlijk de film The Killing Fields al gezien ?

Samen met een hele bende uit Phnom Penh regelden we voor de volgende dag een minibusje naar Kampot, in het zuiden van Cambodia. We logeerden in een heel oud spookhuis dat vroeger nog door de Khmer Rouge bezet is geweest. Vandaag echter is het het Rode Kruis dat dit prachtige gebouw gebruikt. Met z'n zevenen palmden we de hele bovenverdieping van het herenhuis in, we voelden ons hier thuis en beleefden er een vrolijke tijd. We huurden een motorbike, en reden met de ganse bende naar Kep, een verlaten dorpje aan het strand. We hadden alles mee voor de pick-nik en kwamen van de hele dag geen toeristen tegen, zalig ! Nog zaliger was de grote zak krabben die we daar voor 2,5 dollar op de kop tikten, zelfs met z'n zevenen kregen we hem niet op ! Puur genieten ...

Na Kampot vertrokken we met z'n allen in een overvolle minibus naar Sihanoukville, het zuiden van Cambodia met veel beach. Over beach gesproken, de tweede avond in Sihanoukville zaten we met een pintje op het strand de zonsondergang te bekijken en wie zien we daar van in de verte komen afgewandeld ... Jo en Kish, kompleet onverwacht, wat is de wereld toch klein. We konden weer eens gezellig bijkletsen in ons eigen taaltje. Samen huurden we brommerkes en trokken naar het Ream National park, de rit op zich was al plezant en toen we dan nog eens een verlaten en supermooi strandje helemaal voor ons alleen ontdekten, kon de pret niet op. Op de terugweg snorden we de hele kustlijn af en daarmee hadden we voor vandaag beach genoeg gezien. 's Avonds vierden we kerstavond tijdens een gezellig etenetje samen met onze vrienden van thuis en dat deed natuurlijk wel deugd. De dag erna namen we wel terug afscheid, want we hadden besloten voor nieuwjaar richting Thailand te trekken, Koh Chang was het uitverkoren eiland. Daarmee sloten we het hoofdstuk Cambodia af en als afscheidskadoo kregen we nog een super wilde boottocht. Jawel, al na het eerste half uur sloeg Sandy al een beetje groen uit, snel op zoek naar de reispillekes, net op tijd. Toen we terug op het vaste land aankwamen, was het ergste spijtig genoeg nog niet achter de rug, want nu moesten we nog eens overstappen op een klein speedbootje dat ons al springend op de hoge golven tot aan de grens (Hat Lek)moest brengen. Eindelijk stonden we veilig en wel op Thaise bodem en na de formaliteiten in orde te hebben gebracht, sprongen we in het minibusje richting Trat.

Home Page