Anafi
De Griekse eilanden Anafi HOME Anafi Hotels Anafi Stranden Anafi Bezienswaardigheden Anafi Reizen

Verslag van onze vakantie naar Griekenland (Anafi) van 20 mei t/m 17 juni 2010

Anafi We vliegen uiteraard weer heel vroeg (charter) naar het eiland Santorini toe, met een tussenlanding op het eiland Mykonos. We landen rond half 12 op Santorini. Nu reizen wij altijd op de wind, dus we zien wel waar we terecht komen. In de aankomst hal van het vliegveld is een klein “reisbureau”, ik ga hier wat informatie inwinnen en kijken of we een kamer kunnen vinden voor 2 nachten. Dit lukt, we wilden naar het plaatsje Kamari gaan om hier 2 dagen te wachten voordat we doorkunnen naar het eiland waar we echt langer willen blijven. Dit eiland heet Anafi. Goed we vinden een kamer voor 30,00 euro per nacht voor 2 personen en de eigenaar een vriendelijke oudere man en komt ons zelfs op het vliegveld ophalen. De kamer is klein maar schoon en we hebben ook nog een piepklein balkon, wat fijn is om heel even te zitten. We frissen ons op en gaan het dorp Kamari bekijken, we schrikken ons dood, wat een kermis en wat een toeristisch gedoe hier, we zijn blij dat we hier in mei zijn en niet in juli of augustus. We eten en drinken wat en gaan vroeg naar bed toe, daar we toch alweer heel wat uren op de been zijn.

Anafi De volgende dag komt het met bakken uit de hemel vallen, de straat is werkelijk een rivier geworden. We zitten gelukkig droog op een terras en hebben hier een lekker maar wel duur ontbijt (28,00 euro). Als de regen stopt nemen we de bus naar de hoofdstad van Santorini, Thira. Hier zijn we jaren geleden als eens geweest, maar het lopen door het oude gedeelte van de stad is nog steeds leuk. Er zijn enorm veel winkels en vooral juweliers. De kleine en smalle straten zijn druk en ik heb hier echt niet het Griekse gevoel. We kijken uit over de zee en genieten van alle mensen die de enorme trap naar de oude haven nemen, er is hier niets. Je kunt ook met een ezel naar beneden of boven gaan. Het is leuk Thira weer eens gezien te hebben.

De avond brengen we weer in Kamari door en lopen nu wat verder door het dorp, het heeft wel een aardige uitstraling, echter wat ik minder kan waarderen is dat men je binnen probeert te praten. We eten in hetzelfde kleine restaurant als gisteravond, het eten is er goed en de eigenaar heeft ons gisteravond een les in mythologie gegeven. Er is een leuke bar in Kamari en die heet Just 4 en hier was een optreden van een band waar we enorm van genoten hebben. Zaterdag laat op de dag kunnen naar het eiland Anafi, de man waar wij logeren is zo aardig om ons naar de haven te brengen, wat een mazzel. Voordat we weggaan gaan we toch nog even op zoek naar een andere kamer, daar we hier straks aan het einde van onze vakantie weer terug komen. We vinden een mooie grote kamer en reserveren deze vast. In de haven moeten we toch nog een tijd op onze boot wachten, wij vinden dit niet erg er is genoeg te zien als er een boot binnenkomt of weggaat.

Anafi Anafi Op de boot naar Anafi komen we alweer bekenden tegen. Aankomst Anafi is donker, er staan een aantal auto’s bij de haven met mensen erbij en iedereen probeert je een kamer te verhuren, lang tijd is er niet daar ze bijna direct gaan rijden. Dus hup de auto in en je ziet wel waar je terecht komt. De eerste indruk van de haven is armzalig, uitgestorven en geen Griekse gezelligheid. Wat wel heel leuk is dat alle auto’s achter elkaar de enorme berg op rijden, dus je ziet een sliert van lichtjes. De kamer die we nemen is prachtig met een enorm balkon in het dorp Chora, wel prijzig vinden wij, 30,00 euro per nacht en dat voor zo een klein eiland. We pakken wat spullen uit en gaan boodschappen doen voor het ontbijt, we schrikken ons rot van de prijzen. Het is een leuk dorp en je hebt een prachtig uitzicht over de zee, ver beneden je. De straten zijn smal en je klimt, voor ons het echte Griekenland. De huizen zijn wit met blauw.

Anafi Na een goede nachtrust genieten we van ons eerste eigen gemaakte ontbijt en het werkelijk mooie uitzicht, een minpuntje we kijken tegen de berg op, dus je moet er omheen kijken. We lopen de berg af naar de haven om te kijken hoe die er overdag uitziet, net zo triest als de avond ervoor, met een paar kamers te huur en één taverna en de elektriciteitscentrale. De wandeling naar beneden is erg leuk daar je wat bochten maakt en elke keer een ander uitzicht hebt. Kortom niet de plek om te zijn, echter de enige pinautomaat van het eiland is hier. We gaan verder op zoek naar het strand, via een kleine klim en dan weer dalen komen we bij het eerste strand, we vinden het wel aardig maar hadden er meer van verwacht. We krijgen gelukkig een lift terug naar het dorp.

Anafi Volgende dag weer de berg af en naar het strand en gelukkig weer een lift terug. De 3de dag hebben we minder geluk, we moeten terug lopen en geloof me dat was voor ons beide voldoende om te gaan “verkassen”. Overdag had ik de taverna van Marguerita gevonden en zij verhuurt ook kamers en dit is onderaan de berg en dicht bij het strand. Dus precies wat wij graag willen. Als je bij Marguerita gaat zitten heb je een prachtig uitzicht, het eten is er heerlijk en de mensen die er werken ( 2 meiden, een is de dochter van Marguerita en haar vriendin) zijn erg aardig en spontaan. We zeggen onze kamer op en worden de volgende dag door Dimitri, de man van Marguerita opgehaald en naar onze nieuwe kamer gebracht. Nu moet je nl. weten dat als je eerder weggaat om wat voor reden dan ook, de Griek opeens wat minder aardig is, dus moesten we zelf maar zien hoe we met onze bagage beneden kwamen. Echter wij komen al heel wat jaren in ons geliefde Griekenland en weten dit. Onze nieuwe kamer is prima niet zo groot maar heel prettig. Ook hebben we een terras voor onze kamer en kunnen hier heerlijk zitten en genieten. En het is hier heel rustig. We krijgen van Marguerita een waterkoker, dus kunnen we onze eigen koffie maken.

Anafi Ik had al diverse keren mensen over een ander strand horen praten, en we zijn dit gaan zoeken, het is ruim een kwartier lopen van onze kamer, een leuke wandeling en heel goed te doen. Het is een prachtig strand, niet te groot of te klein en er kamperen mensen in eigen gemaakte tenten. Het is ook een oud hippie eiland en dat zie je hier duidelijk ook de sfeer is heel erg prettig we zijn net een grote familie. Wij blijven de hele vakantie verder op dit eiland, we eten s ’avonds bij Marguerita en genieten van de sfeer, de mensen en de gezelligheid. Wat ik ook nog wil vertellen is dat de “meiden” en andere familieleden en vrienden bijna elke avond aan een tafel gaan zitten en dan b.v. de kruiden die ze overdag hebben geplukt gaan schoonmaken, een ieder die wil helpen is van harte welkom om erbij te komen zitten, zo leer je weer wat Grieks en wat mensen kennen. Ook maken ze zelf zeep met kruiden of rozenblaadjes en hier maken ze dan leuke kleine pakjes van die je uiteraard kan kopen, hetgeen wij gedaan hebben.

Anafi We ontmoeten een heel leuk Duits stel en we krijgen zelfs op een avond (nacht) les van hun om op een bouzouki te spelen. Iedereen die ons heeft horen spelen en zingen zegt het leuk gevonden te hebben er is geen wanklank te horen dat we wat luidruchtig waren!. Bij volle maan gaat de familie naar een openlucht bar toe die een stukje hoger op de berg ligt en hier kan men dansen onder de sterrenhemel. Dat hebben wij gemist, dus een goede reden om eens terug te gaan. Marguerita heeft 6 kamers en het is net een heel klein dorp. Door deze kleinschaligheid heb je al snel contact met de andere mensen en wij hebben het enorm getroffen. We gaan ongeveer 2 keer de berg op om boodschappen te doen en eens ergens anders te eten, de weg terug is heel makkelijk te doen en de maan verlicht de weg, dit zal ik niet snel vergeten. Een zwarte weg en dan die sterrenhemel en de geuren en nachtelijke geluiden, heel bijzonder.

Gelukkig ontmoeten we Teun een Nederlander die in Chora verblijft en elke dag met zijn brommer naar beneden komt en hij neemt elke dag wat boodschappen voor ons mee, super. De berg waar ik het steeds over heb is beslist een pracht maar te zwaar voor ons om elke dag te beklimmen, ook al loop je op een goede weg. Maar er zijn mensen die dit wel doen. Dan is er een klein minpunt, we kunnen NIET pinnen, i.v.m. de geldcrisis komt er geen geld uit voor ons, wel voor de Griek. We lossen het op met Marguerita, echter een ieder die hier heen wil gaan raad ik aan genoeg geld mee te nemen, want zonder geld in de knip is het toch minder. Hoe we aan geld zijn gekomen is een lang verhaal wat ik je wel persoonlijk zal vertellen mocht je het willen weten. Wij zijn beide verliefd geworden op dit eiland en zullen er beslist nog eens heen gaan. Het stadje Chora is mooi en liefelijk, met kleine slingerstraatjes en een prachtig uitzicht.

Anafi Op een dag heb ik een wandeling gemaakt met iemand die de oude weg wist door de bergen naar het dorp Chora, ik heb genoten, kleine geitenpaden en de natuur om je heen. We zien een Albufeira in bloei, ik wist niet dat deze planten er 35 jaar over doen, voordat ze bloeien en daarna afsterven. Ik zie de bloemen op een hoge stengel en ben verbaasd hoe klein de gele bloemen zijn terwijl de plant zo enorm is. Maar dit kan natuurlijk komen omdat de stengel waar de bloemen uitkomen wel een meter of 3 hoog zijn en daardoor kleiner lijken. Kortom wat is de natuur toch mooi. We zijn om half 10 gaan lopen en waren rond half een weer terug met boodschappen. De vrouw met wie ik was doet dit elke dag, maar zij loopt sneller daar ik veel foto’s heb gemaakt en steeds achterom keek om te genieten en om te zien hoe je aan het stijgen was. Samen hebben we ook nog een keer een prachtige wandeling gemaakt, want dat kun je hier heel goed op dit eiland. Dus mocht je willen wandelen dan is dit eiland misschien wel iets voor jou.

Anafi Op een dag als we op het strand liggen, met ongeveer 10/15 mensen is er een opeens een rumoer, men ziet wat in de golven drijven, het blijkt een vogel te zijn. Nu is er een verhaal over deze vogel, (een soort zeemeeuw) sorry ik weet de naam niet meer, deze vogel komt aan land om te sterven of om te broeden, deze vogel die aanspoelde was nog te jong en men vreesde dat hij zou gaan sterven, hij was nl. gewond, hoe men het zo snel gedaan heeft maar opeens hadden mensen een mooie plek voor hem gemaakt in een soort kist met wat stro erin. We hebben hem wat water gegeven en geprobeerd hem te laten eten, wat pas na een dag of 2 lukte, nog een paar dagen later ging de vogel wat rondkijken en op een rots zitten, je zag hem haast niet vanwege zijn kleur die bijna hetzelfde was als de rots. Wij denken dat deze vogel het overleefd heeft door alle goede zorgen van iedereen, daar hij geen plek ging zoeken om te sterven, wat ze normaal wel doen en zelf een gat graven om daar dan in te sterven. Wie weet horen we als we weer op Anafi zijn hoe het is afgelopen met deze vogel daar wij weg moesten. Er is nog een verhaal over deze vogel, jaren geleden is er ook een vogel aangespoeld en die heeft het dankzij de hulp van een andere vogel ook overleefd daar hij eten bracht en de gewonde vogel heeft verzorgd en toen het beter ging zijn ze samen weggevlogen. Wat een mooi waar gebeurd verhaal. Het eiland Anafi heeft verschillende stranden en het strand waar wij steeds heen gingen is een naaktstrand.

Na een maand van volledig genieten en uitgerust te zijn, nemen wij de boot weer terug naar Santorini en een taxi naar Kamari en blijven hier weer 2 nachten om met het vliegtuig naar huis te gaan. Daar de verbindingen per boot niet dagelijks zijn en je niet weet hoe de wind zal zijn is het beter om wat eerder op het eiland aan te komen waar je vliegtuig vandaan gaat.

Er is een soort “bootdienst” van de plaats Kamari naar de plaats Perisa, de tocht is kort maar leuk. De plaats Perisa is nog niet zo heel erg toeristisch, maar toch. We vinden het leuk om hier wat rond te lopen, te luchen en ook nog even op het strand te liggen en nemen de boot weer terug. Het strand van Kamari is zwart en er zijn ligstoelen/banken en heel veel restaurants en drukte, wij houden meer van de stranden zonder stoelen of banken en weinig mensen. Het is altijd weer even wennen aan al die drukte als je een maand op een heel rustig eiland hebt gezeten en beslist andere prijzen gewent bent. We hebben een fantastische tijd gehad op Anafi en hebben dit eiland in ons hart gesloten.


© Hans Huisman, Truus de Graan, http://www.angelfire.com/super2/greece/ 2013
Valid HTML 4.01 Transitional