Klik hier voor de Griekse Eilanden hoofpagina
 |
 |
 |
 |
 |
 Kimolos - Het eiland op de verlanglijst. Het kleine eiland Kimolos is een goede bestemming voor degenen die willen ontsnappen aan de drukte en de commercie die op sommige andere eilanden heerst. Kimolos is vernoemd naar de kalk of "kimolia" die hier werd gedolven en waar porselein van werd gemaakt. Aan de noordoost kant van het eiland is het landschap dan ook aangetast door de mijnbouw. Vanaf de zee bij aankomst met de veerboot geeft dit echter een verkeerde indruk van het eiland, want de zuidkust is zeer gemoedelijk en daar zijn een aantal mooie zandstranden (Aliki, Kambana en het naturistenstrand Ellinika). De bevolking van het eiland is bijzonder gastvrij. Hier wonen ook de afstammelingen van piraten, met pikzwart, golvend haar en lichtblauwe ogen. Toeristen die een rustige vakantie zoeken op een traditioneel eiland zijn in Kimolos op het juiste adres. Tijdens het hoogseizoen is het ook mogelijk om vanaf nabijgelegen eilanden als Sifnos en Milos een dagtochtje te maken naar Kimolos. Vanaf het dorp Pollonia op Milos (dat op bijna alle plattegronden van Milos en alle literatuur abusievelijk als "Apollonia" wordt aangegeven) duurt een tochtje met de kaik maar 30 minuten. Alle veerboten leggen aan in de haven die Psathi heet, die aan de oostkust van het eiland Kimolos is gelegen. In Psathi zijn een aantal taverna's te vinden en er is een kiezelstrand. Het maakt een rustige indruk. Even verderop in een inham ligt Goupa, waar een mooier strand is met ook een paar taverna's. Achter het dorp Psathi beginnen de heuvels waar hier en daar een windmolen op staat. De Chora of hoofdstad ligt op ongeveer anderhalve kilometer afstand op voet van de berg Xaplovouni, achter de haven. Het is een gemakkelijke wandeling (openbaar vervoer is er niet op het eiland, maar in het hoogseizoen is er wel een minibus tussen Psathi en Chora en naar enkele stranden). De Chora zelf is vrij onbedorven en authentiek en komt inclusief een (twintigste eeuwse) kathedraal. In het dorp is ook een zogenaamde kastro (een aantal huizen die als een soort vesting zijn neergezet ter bescherming tegen de aanvallen van piraten). Deze kastro is meer dan vier eeuwen oud en er rondom heen is het dorp verder uitgebreid tot zijn huidige omvang. Soortgelijke "kastro's" zijn ook te vinden op de eilanden Antiparos en Folegandros, maar de kastro op Kimolos wordt beschouwd als de mooiste. In latere tijden zijn er extra openingen in de muur gemaakt. Op een van de toegangspoorten staat de datum: 1556. Sommige stukken die in de gebouwen zijn gebruikt komen van een nog ouder gebouw af, namelijk een versterking uit de dertiende eeuw. Het dorp bestaat voornamelijk uit straten met woonhuizen met hier en daar een pleintje. De huisjes zijn in Cycladische kubus-stijl gebouwd en wit geverfd en er zijn opvallend veel bloemen. De straten zijn veelal bestraat met kinderkopjes / keitjes. Over het dorp verspreid zijn een aantal winkeltjes. Deze zijn nog niet echt op het toerisme ingesteld en de voorraad aan spullen en de keuze is beperkt. Er zijn ook een aantal mooie kerken, zoals de de Evangelistia, die stamt uit 1608. Deze staat net buiten de kastro aan de noordzijde. Verder zijn er de Taxiarhis (1670) en de Chrisostomos kerk (1680). In Chora is ook een klein Archeologisch Museum. De uitzichten vanaf de Chora over het eiland en de zee zijn prachtig. De rest van het eiland is erg rustig, alhoewel er wel onlangs een asfaltweg is aangelegd tussen Chora en het noordelijk gelegen dorpje Prassa en het zuidelijk gelegen badplaatsje Aliki, waar ook een medicinale zwavelbron is. Andere bezienswaardigheden zijn een toren en een vervallen Venetiaans kasteel die op de hoogste berg van het eiland staan op 355 meter hoogte en die vanaf Chora gemakkelijk te voet zijn te bereiken (Paliokastro, gebouwd door Marco Sanudo). Een andere bezienswaardigheid zijn de restanten van de antieke hoofdstad die aan de westkant bij Ellinika Beach zijn gelegen en die gedeeltelijk in de zee liggen tussen Kimolos en het tegenover gelegen eilandje Agios Andreas. Het eiland Kimolos vormde ooit een geheel met het eiland Milos maar werd daar van afgescheiden tijdens een aardbeving. De stad Ellinika zonk de zee in en tijdens archeologische opgracingen zijn de restanten uit de achtste eeuw gevonden op de plek waar de stad ooit heeft gelegen. Het strand van Ellinika is te voet vanaf de haven Psathi in ongeveer 50 minuten te bereiken. Bij Kambana Beach zijn ten slotte de restanten van een aantal Mykeense tombes te vinden. Verder zijn er over het eiland verspreid nog diverse oude kerken uit de zestiende eeuw te ontdekken. |
 |
 |
 |
 |
 |
|
Kimolos Algemene Informatie Kimolos is een eiland dat behoort tot de Cycladen, een Griekse eilandengroep die zich in de Egeïsche Zee bevindt, ten oosten van de Peloponnesos en ten noorden van Kreta. Kimolos ligt in de zogenaamde "westelijke Cycladen". Kimolos ligt net ten noordoosten van het eiland Milos en ten zuidwesten van het eiland Sifnos. Met een oppervlakte van 38 km² is het een klein bergachtig eiland. Het is ook een vrij droog eiland met hier en daar een groene vlakte waar landbouw plaatsvindt. Omdat het eiland vulkanisch van oorsprong is heeft het vruchtbare grond. Ook telt het eiland veel natuurlijke grotten, zoals de Vromolimni grot ten noordoosten van Chora, die te te voet is te bereiken. Veel van de grotten op Kimolos werden vroeger door de piraten als schuilplaats gebruikt. In het jaar 2000 had het eiland een inwoneraantal van ca. 800. De haven van Psathi ligt in het zuidoosten van het eiland, niet ver van de belangrijkste plaats Kimolos (Chora), waar ook 90% van de bevolking woont. Het is een eiland waar het toerisme minder uitgebreid is dan op andere eilanden. Het eiland heeft kleine rustieke zandstranden: Prassa en Psathi. Ten zuiden en oosten van Kimolos liggen drie kleinere, onbewoonde eilanden: Agios Giorgos, Agios Efthathios en het grotere, mooie Poliegos. In het Kimolos-Poliegos gebied komt de zeldzame en beschermde monniksrob voor. De meeste bewoners van het eiland leven nog steeds van de landbouw of veeteelt, sommige zijn vissers en er zijn een flink aantal mensen die in de nog steeds bestaande mijnbouw werken (zowel op Kimolos als in het nabijgelegen eiland Milos). Stukje bij beetje worden veel oude huizen op Kimolos met het oog op het opkomende toerisme gerestaureerd. Bijna alle stranden van Kimolos liggen aan de zuidkust / zuidoostkust waar ze tevens beschermd liggen tegen de wind. De meeste zijn gemakkelijk te voet vanuit Psathi te bereiken. Vaak heeft het zand een witte of een rode kleur. Aliki, Bonatsa en Kalamitsi zijn grote stranden met goudkleurig zand. In het noordoosten, vlakbij een mijn, ligt het grote strand van Prassa. Verder zijn er in het zuiden en oosten de stranden van Agios Georgios, met zijn witte zand, en de stranden van Livadaki, Klima, Rema en Psathi (de haven). Er zijn ook wat stranden in het noorden en westen van Kimolos, zoals Soufi en Monastiria in het noorden en Ormos of Athinia en Kastro in het westen. Als je over het eiland gaat wandelen wordt wel aanbevolen om op de wandelpaden te blijven en niet door het dichte struikgewas te gaan lopen want er zijn nogal wat slangen op het eiland, waaronder een giftige adder. Mocht je hierdoor worden gebeten dan is een tegengif noodzakelijk. Op Kimolos zijn behalve de monniksrob nog meer bijzondere diersoorten te vinden, zoals een goudkleurige uil, een zee-raaf en een zeldzaam soort havik. Veel accommodatie / hotels zijn er niet op Kimolos. De meeste hotels tref je aan in de Chora.
|
Veerboten naar Kimolos
Hans Huisman 2007, Dirk Slegers, Colombo Francesco Luigi, www.angelfire.com/super2/greece