Georgioupoli is gebouwd op de delta van de rivier Almiros, die loopt vanaf het Kournas meer, het enige zoetwater meer op Kreta. Het was in vroegere tijden een moeras tot laat in de 19e eeuw, en de plek werd vermeden in verband met malaria. Er werden bomen geplant (platanen die veel water opnemen) die er toe bijdroegen dat de moerassen werden drooggelegd, en er werden een aantal bruggen gebouwd over de rivier (die het strand in twee verdeelt). Nu zijn er heel wat hotels en pensions, een leuk dorpsplein met tavernas, wat soevenierwinkels, en twee kerken. Een daarvan is een leuk wit kerkje, de Agios Nikolaos, dat midden in de zee op een pier is geplaatst. Je kunt naar dit kerkje toe wandelen en er eern kaarsje branden. Het zandstrand is tien kilometer lang en houdt gewoon niet op. Sommige stukken hebben strandbedjes en parasols, andere stukken niet, maar het hele strand is goed. Er is genoeg plaats en zand voor iedereen. Vergeleken met sommige andere dorpjes aan de noordkust is het er vrij stil en relaxt. Het is een verborgen juweeltje aan de dichtbebouwde noordkust van Kreta.

Hoge gebouwen of druk verkeer tref je niet aan in Geogioupoli. Misschien loop je wel tegen een toeristisch miniatuur-treintje aan, die een rondrit maakt in het gebied, maar maak je geen zorgen: erg snel gaat hij niet. De meeste gasten in dit dorp lijken goed opgeleide Engelse mensen tussen de 30 en 60 jaar, en zijn niet van het lawaaierige soort. Er is ook een hotel aan het strand met speciale voorzieningen voor gehandicapten.