Het stille veld
Hier sta ik dan, aan de rand van het stille veld..
Verwarmt door de warmhartige zon die nog vrolijk
schijnt en met haar gouden deken het veld omsluiert.
De gloed kleurt de rijpe aarde, een zon die nooit ondergaat,
als een oranje vrucht die klaar is om te oogsten.
Hier sta ik dan, aan de rand van het stille veld..
Waar de hemel begint te blozen en langzaam scheurt
Daaruit neervallend het avondlicht.
Ik kijk naar de stergevulde nacht; met gouden ogen.
Liefhebbend voel ik de zilveren maan; hart van de hemel.
Hier sta ik dan, aan de rand van het stille veld..
Waar mijn vermoeide benen rusten op de aarde
en in de verte bruisend; een kleine bron van stromend water.
Bij deze oase, onder neervallend zand,
raakte de bron in mij bedolven; mijn hart.
©
2003 copyright.
Alle Rechten Voorbehouden. All Rights Reserved.
De informatie op de website is bedoeld voor persoonlijk, niet-commercieel
gebruik. Elke vorm van herpublicatie van de inhoud zonder voorafgaande,
schriftelijke, toestemming is niet toegestaan.
![]()