Een droevige kei

Lang heb ik in mijzelf
moeten wroeten,
speuren en verdwalen
voordat ik belandde
bij de vergeten streek;
mijn hart.

In mijn hart
ontdekte ik
een grote steen,
een droevige kei,
waar het verdriet
ligt ingehakt.

Als steen
stortte ik neer.
Koud en kil.
Ik realiseerde mij
dat het jouw liefde was
die mijn hart versteende.

 

 

 

 

© 2003 copyright. Alle Rechten Voorbehouden. All Rights Reserved.
De informatie op de website is bedoeld voor persoonlijk, niet-commercieel gebruik. Elke vorm van herpublicatie van de inhoud zonder voorafgaande, schriftelijke, toestemming is niet toegestaan.