De doolhof

 

In de dwaaltuin

was ik dwalend

Dolend in het puin

was mijn leven falend

 

De nacht brak aan

Een schemer zwakke verlichting

Ik bleef even stilstaan

En volgde op dat moment geen richting

 

De hemellichamen

Benaderde me toen stil

En brachten me samen

Met mijn onbegrensde wil

 

Waar de wil is, was mijn pad

De droom was mijn poort

Waardoor ik het lusthof intrad

Eenmaal binnen slenterde ik voort

 

Mijn droom verduisterde

Rustig, kalm en vreedzaam

Maar gebrekkig stervende

Werd ik plots eenzaam

 

De opkomende dageraad

Verloste me van mijn benauwende droom

Maar het was wederom te laat

Ik ontwaakte als een dwaze gnoom

 

          

 

 

© 2003 copyright. Alle Rechten Voorbehouden. All Rights Reserved.
De informatie op de website is bedoeld voor persoonlijk, niet-commercieel gebruik. Elke vorm van herpublicatie van de inhoud zonder voorafgaande, schriftelijke, toestemming is niet toegestaan.