De dode stad

 

Al zwervend trok ik rond.

Ik liet mij blindelings meevoeren,

in de armen van de wind,

over de uitgestrekte vlaktes.

 

De zon scheen meedogenloos dorstig

en met een gebarsten mond

zocht ik gedreven in de woestijn

naar een vruchtbare oase.

 

Maar, duisternis lag op mijn ogen

toen ik de dode stad bereikte.

Daar; waar regensluiers verdampen

en waar het tranen regent.

 

Het verdriet, gewaaid uit de wind,

vroeg mij te zwijgen over de liefde

die in mijn hart, de dode stad,

is gestorven en begraven ligt.

 

 

 

 

© 2003 copyright. Alle Rechten Voorbehouden. All Rights Reserved.
De informatie op de website is bedoeld voor persoonlijk, niet-commercieel gebruik. Elke vorm van herpublicatie van de inhoud zonder voorafgaande, schriftelijke, toestemming is niet toegestaan.