Bedrieglijke lach

 

Telkens als het verdriet haar verdoofd

jubelt ze weer op haar luidst.

En plooit er zich in haar gelaat

weer die bedrieglijke lach.

 

In verbrijzelend geschater

tracht ze haar verdriet te verbergen,

tracht ze te juichen van vreugde

en maskert ze de zorgen van de dag.

 

En als het donker donkerder wordt

zingt ze haar hoogste lied.

Bedekt ze met haar gefluit

de nachten vol eenzaamheid.

 

Maar, wanneer niemand haar ziet, wenen haar ogen

om de tranen die niet zijn geschreid.

Want achter die uitbundige lach

verschuilen zich de overvloedige tranen.

 

 

 

 

 

© 2003 copyright. Alle Rechten Voorbehouden. All Rights Reserved.
De informatie op de website is bedoeld voor persoonlijk, niet-commercieel gebruik. Elke vorm van herpublicatie van de inhoud zonder voorafgaande, schriftelijke, toestemming is niet toegestaan.