Het verhaal van: Abu Hourairah

Door zijn ongekende toewijding en fotografische geheugen, werden honderden hadith van de Profeet (saws) onthouden en door gegeven aan latere generaties. Zijn naam is het meest genoemde en meest betrouwbare in alle boeken met Hadith. Naast hem zijn er de vertellers van Hadith zoals: Abdallah ibn Omar, Malik ibn Anas, moeder der gelovigen: Aisja bint Abu Bakr, Abdoellah ibn Jabîr en Abu Said Al-Khoedrî. Allen hebben ze meer dan duizend Hadith van de Profeet (saws) overlevert. Abu Hoerairah werd moslim door Amr At-Toefail het hoofd van Daws, de stam waartoe Hoerairah behoorde. De Daws stam leefde in de Tihamah regio, die zich langs de kust van de rode zee ten zuiden van Arabië strekte. At-Toefail ging terug naar zijn dorp na de Profeet ontmoet te hebben en zich tot de Islam te hebben bekeerd.Abu Hoerairah was de eerste die gehoor gaf aan de missie van At-Toefail en werd meteen moslim. De meerderheid van zijn stam bleef voor een lange tijd koppig vast houden aan hun heidense gewoontes. Bij het tweede bezoek van At-toefail aan Mekkah, werd hij vergezeld door Abu Hoerairah. Daar heeft Hoerairah voor het eerst de eer en het voorrecht om de Profeet (saws) te ontmoeten, die hem vroeg:”Wat is jouw naam: ”Abu Shams” (dienaar van de zon) antwoordde hij. “In plaats daarvan, laat het Abdur-Rahman zijn”(dienaar van barmhartige) zei de Profeet (saws). “Ja, het zij zo Abdur-Rahman, O’ boodschapper van Allah”, antwoordde Hoerairah.
Hoe dan ook hij werd bekend als Abu Hoerairah de “vader van de katjes” omdat hij net als de Profeet (saws) erg veel van katjes hield, al sinds zijn jeugd waar hij ook kwam of heen ging volgde er wel ééntje achter hem. Abu Hoerairah bleef in Tihamah voor een aantal jaren en ging pas aan het begin van het zevende jaar na de Hidjrah naar Medinah, met zijn moeder en een aantal leden van zijn stam. De profeet (saws) was toen in Khaybar voor een vredescampagne. Abu Hoerairah nam zijn intrek tijdelijk in de moskee. Hij was nog vrijgezel, zijn moeder die met hem was meegekomen was nog een ongelovige, hij bad voor haar en verlangde voor haar dat ze moslim zou worden,
maar ze bleef hardnekkig weigeren. Op een dag zei Hoerairah haar dat ze moest geloven in Allah (swt) en zijn Profeet (saws), zij sprak toen heel kwetsende woorden over de Profeet (saws), die hem erg veel verdriet deden. Met tranen in de ogen ging hij
naar de Profeet (saws), die toen tegen Hoerairah zei:”O Abu Hoerairah, waarom huil je zo?”Abu Hoerairah vertelde:“O profeet (saws), ik heb het nooit opgegeven om mijn moeder tot de Islam uit te nodigen, keer op keer wijst zij mijn aanbod af. Vandaag nodigde ik haar voor de zoveelste keer uit en toen sprak ze met kwetsende woorden, die mij heel veel pijn deden. Maakt smeekbede (doe’a) tot Allah de Almachtige, opdat het hart van mijnmoeder voor de islam zal worden.”De Profeet (saws) gaf gehoor aan het verzoek van Abu Hoerairah en maakte smeekbeden (Doe’a) voor zijn moeder.

Abu Hoerairah vertelt:”Ik ging naar huis en vond de deur op slot, ik hoorde het spatten van water, ik trachtte naar binnen te komen, maar mijn moeder riep:” Blijf waar je bent, o Abu Hoerairah.” En na zich te hebben aangekleed, zei ze:” Kom binnen.” Ik ging naar binnen en ze zei: ”Ik getuig dat er géén God is dan Allah en ik getuig dat Mohammed zijn Dienaar en Boodschapper is.”Ik ging terug naar de Profeet (saws), nu huilend van vreugde terwijl ik nog geen uur geleden huilde van  verdriet en zei:"O Boodschapper van Allah, ik heb goed nieuws. Allah (swt) heeft jouw gebeden aanvaardt en leidde mijn moeder tot de Islam.”

Abu Hoerairah hield zielsveel van de Profeet (saws), hij werd niet moe van het kijken naar het gezicht van de Profeet (saws) die scheen als een zon. Hij werd ook nooit moe van het luisteren naar hem (saws). Vaak dankte hij Allah (swt) voor zijn grote geluk en zei:”Geprezen is Allah, die mij naar de Islam heeft geleid, Geprezen is Allah, die mij de Qor’aan heeft geleerd. Geprezen is Allah, die mij het voorrecht gaf in het gezelschap van Mohammed (saws) te mogen zijn”.Vanaf het moment dat Abu Hoerairah in Medinah aan gekomen was, richtte hij zich op het vergaren van kennis. Zayd ibn Thabît, een vrome metgezel van de Profeet (saws) vertelt:”Terwijl Abu Hoerairah, ik en een
andere vriend van mij in de moskee smeekbeden (doe’a) tot Allah (swt) maakten, verscheen de  Boodschapper van Allah (saws) bij de deur.
Hij (saws) liep naar onze richting en nam plaats in onze kring. Wij werden stil, Mohammed (saws) zei:”Ga verder met waar jullie mee bezig zijn.” Dus maakte eerst mijn vriend en ik (Zayd ibn Thabît) de smeekbeden (Doe’a) af, waarop de profeet (saws) “Amien” zei.
Toen was het de beurt aan Abu Hoerairah om smeekbeden (doe’a) te doen:”O Allah, ik vraag U hetzelfde wat mijn twee vrienden hebben gevraagd en ik vraag om kennis dat nooit vergeten zal worden”. De Profeet (saws) zei:”Amien”. En toen zeiden mijn vriend en ik,”wij vragen ook kennis dat nooit vergeten zal worden maar de Profeet (saws) zei:” Abu Hoerairah is jullie al voor geweest en die onvergetelijke kennis is geschonken…..” Met Abu Hoerairah’s formidabele geheugen heeft hij in vier jaar tijd alles onthouden wat de Profeet (saws)
zei en onderwezen heeft. Hij was zich bewust van deze gave en was vastbesloten om de Islam te dienen voor de rest van zijn leven.

Abu Hoerairah beschikte over veel vrije tijd, in tegenstelling tot de Moehadjirien die zich bezig hielden met de handel op marktplaatsen. En in tegenstelling tot de Ansar, die zich bezig hielden met de landbouw. Abu Hoerairah bleef bij de profeet (saws) in Medinah of ging met hem (saws) op reis. Vele metgezellen waren verwonderd door het feit dat Hoerairah zoveel Hadith uit zijn hoofd kende en vroegen hem vaak wanneer hij een Hadith had gehoord en onder welke omstandigheden.Op een keer wilde Marwan ibn Al-Hakam het geheugen van Hoerairah testen. Hij zat met hem in een kamer en liet achter een gordijn een schrijver zitten, buiten het medeweten van
Hoerairah om. Marwan ibn Al-Hakam gaf de schrijver het bevel om alle Hadith die Hoerairah vertelde op te schrijven. Één jaar later nodigde hij Hoerairah weer uit en vroeg hem de Hadith te herhalen die hij eerder vertelt had. Tot zijn stomme verbazing vergat Abu Hoerairah geen enkel woord. Hoerairah maakte zich veel zorgen om het correct overleveren van de Hadith die hij onthield en het geven van de vergaarde kennis. Er werd gezegd dat hij een keer op de markt van Medinah aan het wandelen was, zoals gebruikelijk zag hij een massa van mensen die aan het handelen waren. Hij zei:”Wat zijn jullie toch nalatig mensen van Medinah”. Ze vroegen:”Wat laten we na, o Abu Hoerairah?” Hij Zei:”Het erfgoed van de Boodschapper van Allah (swt) wordt uitgedeeld en jullie staan nog hier! Gaat toch heen en neem uw deel van de erfenis!” Ze vroegen:”Waar is dat, Abu Hoerairah”. Hij antwoordde:”In de moskee”. Ze vertrokken gehaast naar de moskee. Abu Hoerairah wachtte tot ze terug keerde. Zij zeiden:”O Abu Hoerairah, we gingen naar de moskee en zagen niets dat uitgedeeld werd.” Abu Hoerairah vroeg:”Zagen jullie niemand in de moskee?” Ze antwoordden:”O jawel, we zagen mensen die aan het bidden waren, mensen die de Qor’aan aan het lezen waren en mensen die aan het discussiëren waren over wat halal en haram zaken zijn”.
Abu Hoerairah zei:”O, o, o, zien jullie het dan niet? Dat is het erfgoed van Mohammed (saws)”.

De tijd van zegening en welvaart was aangebroken voor de moslims, iedere moslim had bezittingen. Zo ook Abu Hoerairah. Hij had een comfortabel huis, een vrouw en een kind. Maar deze ommekeer van welvaart en fortuin heeft niets aan zijn personaliteit verandert. Hij vergat niet zijn tijd in armoede, toen hij reizigers bediende en hun kamelen voedde voor hun reis. Toen heeft Allah (swt) mij Busrah laten trouwen. Alle lof aan Allah (swt) die Abu Hoerairah’s geloof heeft versterkt en hem imaam heeft gemaakt. (deze verklaring heeft hij afgelegd toen hij tot gouverneur werd benoemd in Medinah).Veel van zijn tijd werd besteed aan de toewijding voor Allah (swt), in de vorm van Qiyam Al-Layl (nachtgebeden). Dit werd voor hem zijn vrouw en hun dochter een gewoonte, hij deed Qiyam voor éénderde van de nacht,maakte dan zijn vrouw wakker zodat zij ook éénderde Qiyam deed. En zijn vrouw maakte hun dochter wakker voor het overige gedeelte van de nacht. Op deze manier waren de nachten en de dagen van hun huis verlicht met Ibadah.Abu Hoerairah had nog een goede eigenschap en dat was het eren van zijn moeder. Altijd als hij haar zag deed hij smeekbeden (Doe’a) voor haar en zei:”O Allah (swt) heb genade met mijn moeder, voorwaar zij heeft mij opgevoed toen ik klein was.”Op een dag zag hij een oudere man en een jongere man samen lopen. Hij vroeg aan de jongere man:”Wat is deze man voor jou?” De jongere man antwoordde:”Dat is mijn vader”. Hoerairah adviseerde hem:” Noem hem nooit bij zijn naam, loop nooit voor hem uit en zit nooit voor hem”.

Moslims hebben veel te danken aan Abu Hoerairah, voor alle Hadith die hij heeft onthouden en overgeleverd. Wat wij terug kunnen doen is smeekbeden maken voor hem, zodat Allah (swt) genade met zijn ziel zal hebben.


Wa Alaikoem Salaam wa Rahmatoellahi wa barakatoe.
 

© 2003 copyright. Alle Rechten Voorbehouden. All Rights Reserved.
De informatie op de website is bedoeld voor persoonlijk, niet-commercieel gebruik. Elke vorm van herpublicatie van de inhoud zonder voorafgaande, schriftelijke, toestemming is niet toegestaan.