Ik ben niet op de loop, ik ben alleen maar stil. Ik kan niet aan al die dingen voldoen, alleen omdat jij dat wil. Ik kan niks met jouw verdriet, ik sta nog daar waar ik mijn hart en vertrouwen in jou verliet. ik heb geprobeerd dat wat er vooraf was gebeurt achter me te laten. Maar wat ik ook deed niets kon dat baten. Jij noemde het ooit zelfmedelijden, ik noem het zelfbescherming, het is maar net hoe je het bekijkt, niet alles is wat het lijkt. Na sommige dingen die zijn geschreven en gedaan, heb ik besloten dat het tijd is om verder te gaan. Ik vervolg nu weer mijn eigen pad, en sluit het boek dit keer echt achter mij dicht, en kan alleen maar hopen dat het mij verlicht!
