De poorten van Verrukking.
het water stroomde langs haar benen.
Even voelde het alsof zij van zijde was,
toen ik haar zachtjes streelde.
Een pure melodie, gespeeld op de geuren van
de wind kwam tot mijn gehoor, terwijl ik
haar nek zachtjes kuste.
Zij opende haar benen, de Poorten van Verrukking
waren niet meer voor mij gesloten, en als een
vergeten emotie, kwam ik klaar, terwijl zij mij
bereed, als een amazone richting de avondzon.
