Site hosted by Angelfire.com: Build your free website today!
Het Spel

voor het eerst is er geen spanning,
naakt sta ik in de ruimte, en bekijk de materialen,
de maskers, de gags, de zwepen en dildo´s,
ik heb het even een beetje koud..
Zij komt binnen, hoor je wel te staan?
snel zak ik door mijn knieën, mompel "nee Meesteres",
en ga keurig klaarzitten.
Zij lacht, dat is beter.
ik moet weer gaan staan,
een harnas van dun touw,
mijn pik afgebonden,
dat doet een beetje auw.
als vanzelf sluiten mijn ogen,
ik wil niet zien.
de auw wordt erger,
er zwelt daar iets.
haar handen en nagels,
ze komen overal.
haar lichaam tegen mijn rug geperst,
ik kronkel en hijg al.
een hand in mijn haar,
hard mijn hoofd achterover,
Zij knijpt in mijn tepels,
hard, en mijn kop zegt KNAL.
weg ben ik,
mijn hele lichaam trilt,
geen geluid over mijn lippen,
ik voel dat Zij dat niet wil.
slap in mijn knieën,
en Zij pakt me gelijk stevig vast.
op de grond moet ik gaan liggen.
zelfs met handdoeken eroverheen,
zijn plavuizen hard.
ik voel het niet, het maakt niet uit.
mijn handen boven mijn hoofd,
die zitten wel vast.
Zij gaat op mij zitten,
weer die nagels, en ja, ik zit vast :-)
behalve mijn benen, da´s stap nummer twee,
dan klemmen op mijn tepels, auw, oh god, nee....
maar het is te dragen, ik voel me trots,
steeds dieper en dieper, hoger en hoger,
hoe kan dat tegelijk? haar nagels zijn overal,
pijn, ik wordt gek!!
geen woord over mijn lippen,
slechts gekreun en gezucht,
klemmen op mijn ballen,
"ahauw!!"
"wat zeg je dan?"
snikkend van pijn, zeg ik niks.
"gewoon doorgaan?"
*knik*
nog een poosje gaat het.
kronkelend, hijgend,
mijn gezicht in duizend uitdrukkingen,
alles wordt één grote oceaan van pijn en genot.
"genade!"
ineens was het eruit,
die laatste klem op mijn zak...
ze gingen gelijk allemaal weg.....
Haar nagels worden vingertoppen,
maar niet altijd, geleidelijk minder,
ik word op mijn zij gedraaid.
vastgebonden in foetushouding,
kan ik geen kant meer op.
ik bibber en ik beef,
maar heb het niet koud.
harde petsen op mijn billen,
steeds vaker en sneller....
weet niet wat ik beleef,
niet meer waar en wanneer.
een vinger glijdt naar binnen,
nog één erachterna.
ik kan me niet bedwingen,
het eind is dan en daar.
kan alleen nog maar bibberen,
maar het is toch echt niet koud...
snel gaan de touwen los,
een badjas over me heen.
even rusten in Haar armen...