barong

Java - een reisverhaal van een rondreis door Bali met veel foto's Barong dans

[ Fotogalerij natuur ] [ Fotogalerij cultuur ] [ Fotogalerij mensen ]

The Sixties

Barong - dansuitvoering

Naar vliegveld

19. Tawarren, Robbert's favoriete bezigheid

Robbert voert op een terras discussies met verkopers van zilverwerk en blaasroeren. Hij onderhandelt dat het een lieve lust is en brengt met zijn lage prijzen de souvenirventers tot wanhoop (die zilverman wil zijn hele kist ineens voor een tientje kwijt) of tot razernij (de blaasroerenman beent driftig weg als Robbert hem 1.000 Roepia in plaats van de gevraagde $ 100 biedt). We doen een dutje, nemen een douche en verzorgen Robbert's wond die gelukkig aan de beterende hand is. Wel krijgt Robbert definitief af te rekenen met diarree. We eten langdurig bij het goede en goedkope SC - Restaurant (Jos o.a. aspergesoep en dikke kikkerbilletjes), offeren matig aan Bacchus op een terras (m.n. Robbert heeft geen erge dorst!) en houden dit verslag bij totdat de norse obers ons met hun kille blikken wegjagen. Al ver vóór twaalven liggen we op bed, naakt en zwetend.

CITAAT	Als ik boordevol herinneringen van de reis terugkeer en mijn vrienden daar nog net zo zie als toen ik hen verliet, weet ik het niet meer. Voor wie is de belofte van het leven het meest in vervulling gegaan?
	Belcampo, Ned. schrijver

20. Onenigheid over een insect

Robbert ontdekt 's morgens de eerste kakkerlak op Bali. Op Java hebben we met tientallen tegelijk kennis gemaakt met deze op zich onschuldige beestjes. Na een onverkwikkelijke scène over een zoemende bij in de kamer ontbijten we in een loodzware stilte. Robbert heeft namelijk een panische angst voor bijen en wespen. Jos heeft daarmee de draak gestoken en dus slaat de vlam in de pan.

Deze keer is de chauffeur van het reisbureau te vroeg. Met een zeker 20 jaar oude Amerikaanse slee rijden we naar een voorstelling van een Barong-dans in een dorp een kilometer of 30 verderop. Eindelijk voelen we ons volledig toerist tussen de toeristen, want we zijn slechts twee van de honderden blanke toeschouwers. Van heinde en ver zijn ze met bussen naar deze attractie aangevoerd. Het zijn voornamelijk package deal tourists die ondergebracht zijn in de dure vijfsterrenhotels in Nusa Dua en Sanur.

21. De Barong - dans

Het geheel is bijzonder kleurig en levendig, kortom een levendige show! Onderweg zien we regelmatig, vooral des ochtends, klassen schoolkinderen krijgshaftig door de straten marcheren. Ze worden hier al zeer jeugdig gedrild in discipline. Zo te zien hebben die kindertjes er zelfs veel plezier in! Terug in Kuta laten we ons bij het postkantoor afzetten. Postzegels kopen en kaarten versturen. In een Australisch café gaat Jos op zoek naar de Engelse Java Post (Indo-krant) en we lezen en lurken koffie. Robbert bezoekt bij herhaling het toilet; hij lijdt onder heftige steken in zijn onderbuik. Jos geeft bij een ontwikkelcentrale van Fuji zijn filmrolletjes af om te laten ontwikkelen en afdrukken. Over een uur zijn ze klaar: 35 cent per foto!

(Klik op de miniaturen voor een vergroting.)

22. Heerlijk eten overal

Al wachtend eten we bij het voor ons favoriete RC - Restaurant: Robbert houdt het bij een omelet, terwijl Jos knoflook - rundsvlees bestelt. De foto's blijken wat betreft de Kodak 200 Asa rolletjes slecht te zijn. De afdrukken van de Fuji rolletjes zijn redelijk. Robbert levert ook zijn rolletjes in. Daarna keren we naar het hotel terug om te dutten. Het wasgoed blijkt inmiddels klaar te zijn. Na 4 uur pikken we de tweede serie foto' op. Ze zijn handig verpakt in mapjes. We lopen naar het strand, waar we in een paviljoen sapjes uitproberen. Robbert wil een voorraad strandbroeken inslaan en maakt met een van de handelaarsters een afspraak voor de volgende dag; ze zal dan de grote maten meenemen. Er zijn weer tal van soorten bedelaars op de kust. We jagen ze netjes, maar resoluut weg.

23. Terug naar de "sixties"

Aangezien het tamelijk bewolkt is valt vandaag de zo bewierookte zonsondergang tegen; desondanks maken we nog een aantal foto's. Tot halfacht blijven we ontspannen zitten met aan onze voeten een zwerfhond die zich bij ons thuis voelt. We lossen cryptogrammen op, lezen wat en Robbert schrijft kaarten met op de achtergrond fijne muziek van Santana en de Rolling Stones. We zijn ook weer overgegaan op schuimende blonde biertjes. Het gerstenat zal een van onze grootste uitgavenpost in Indonesië worden, niet omdat wij constant in de olie zijn, maar omdat bier in deze contreien relatief duur is. Voor de prijs van een glas bier kun je een gemiddelde warme maaltijd betalen.

24. Redelijk geslaagde fotokwaliteit

We dineren in het ons vertrouwde SC - Restaurant: kip/curry, rijst, bakmi goreng, babi panggang, etcetera. We blijven er lang zitten. Voor we vertrekken bekijken we de werkwijze van de kok met zijn wok (dit is een grote Zuidaziatische pan). We nemen maar een klein afzakkertje, want Robbert voelt zich bepaald niet lekker. Hij heeft een rot gevoel in zijn buik. Hij begint maar weer grotere hoeveelheden Imodium en Entosorbine te slikken. Laten we hopen dat ze hun uitwerking niet missen. Om elf uur gaat hij rusten. Jos houdt zich tot één uur 's nachts bezig met lezen, knippen, foto's ordenen en wat dies meer zij. Naast hem branden de wierookstaafjes ten einde sluipaanvallen van die vermaledijde bloeddorstige muggen te weren. We hopen dat de malariapillen die we elke dag trouw na ons avondeten innemen ons zullen beschermen tegen die tropische ziekte. Zoutpillen hebben we ook uit Nederland meegenomen, maar die hebben we hier niet nodig. Ons hotel wordt voornamelijk bevolkt door jeugdige westerlingen en Japanners van rond de twintig die met hun surfplanken hun dagelijks vertier aan het strand hebben. De meesten vervoeren zich op gehuurde bromfietsen en dragen daarbij allerlei vreemdsoortige helmen.

CITAAT	"Als je af en toe naar een andere wereld reist om adem te gaan scheppen, kan dat alleen maar goed zijn voor je schrijverschap."
	Jef Geeraerts, Vlaamse schrijver

25. Op naar het vliegveld

Tot halftien doen we het rustig aan. Daarna ontbijten we en gaat Robbert broeken kopen op het strand. Jos haalt vergrotingen (gratis) bij de fotoshop. Op een terras leest hij onder het genot van sterke koffie in de Jakarta Post dat Delgado in de Tour de France opzien baart met een dopingschandaal. Om twaalf uur ontruimen we onze kamer. Jos klaagt steen en been tegen de boy over lekkende douches, gevaarlijke elektriciteitskabels en het niet verschonen van het beddengoed. De boy blijkt ineens geen Engels meer te verstaan. We hebben de hotelrekening al eerder betaald, dus nemen we zonder verdere plichtplegingen afscheid. Met een taxi laten we ons naar het nabijgelegen kleine internationale vliegveld brengen. Daar krijgen we slecht eten voor veel geld. Het vliegveld schijnt voornamelijk gebruikt te worden door touroperators. Op het bordes tilt Robbert de kleine David uit Australië op, opdat deze al die mooie "planes" beter kan zien.

26. Een uur vliegen terug naar Java

0m tien voor drie gaan we probleemloos aan boord van de DC 9 die met zijn 110 passagiers bijna volgeboekt is. We hebben redelijke beenruimte. Zeven minuten te vroeg stijgen we op, dat kan hier ook gebeuren in plaats van alles te laat. Al gauw kunnen we markante landschapspunten onder ons herkennen: de kustlijnen van Bali en Oost - Java, waarna we langs een rij in wolken gehulde vulkaankegels vliegen. We herkennen de door ons beklommen Bromo heel duidelijk. Onderweg serveren de hostesses koekjes met vruchtensapjes. We vliegen over Surabaya en Solo. Na nauwelijks 45 minuten zet de piloot de daling in en landen we op de gloeiendhete macadam van het vliegveld van Yogyakarta. Na een klein weekje zijn we weer terug op het hoofdeiland Java.