΄Οπου γαρ αγαπά τις, εκείθεν βοηθείται κακείθεν βαρείται.
Αγ. Μακάριος ο Αιγύπτιος

 

 
 
   
 
 

Τεύχος 18 , Αύγουστος 2006

 
 

Περιεχόμενα

 

Κέραμος και Κάλαμος

 

Χριστός Ανέστη!  

 

Προς Εκκλησιασμό  

 

Δύση 

 

Απόσπασμα - Απομνημονεύματα  

 

Άγιος Αλέξανδρος ο εν Κεντουκέλλαις  
  Δεν μπορώ να σωπάσω  
  Ο Ζ.Λορεντζάτος και ο αρχαίος Ελληνικός λόγος
  Περί Δοξολογίας & Ευχαριστίας  
  Δίπτυχα - Μάρτιος,Ιούνιος  

 



Κέραμος & Κάλαμος


Εν τη αρχή* του αιώνος τούτου εγένετο ρήμα Κυρίου προς τον μακάριον Γέροντα Σιλουανόν: "Κράτει τον νουν σου εις τον άδην και μη απελπίζου". Την ακριβή ημερομηνίαν του γεγονότος τούτου ουδέποτε έμαθον. Είναι δυνατόν να συνέβη εν έτει 1906**. Εν έτος περίπου πρότερο, το 1905, εγένετο γνωστή εις τον κόσμον η Εξίσωσις του Αϊνστάιν: E=mc2. Η τελευταία αύτη έθεσε το θεμέλιον της συγχρόνου επιστήμης και τεχνολογίας. Αφ' ενός μεν διήνοιξε κολοσσιαίας πηγάς ζωτικής ενέργειεας, αφ' ετέρου δε ήτο η αφετηρία δια την προετοιμασίαν του "αποκαλυπτικού" πυρός του ετοίμου να καταβροχθίση πάσαν ζωήν επί της Γης (βλ. Β' Πετρ. γ' 7, Β' Θεσσ. α' 8, Εβρ. ι' 27, Λουκ. κα' 35). Ο λόγος όμως όστις εδόθη εις τον Σιλουανόν, ανυπέρβλητος κατά την αξίαν αυτού, αποτελεί δια πολλούς πιστούς καθοδηγητικόν αστέρα προς την ασάλευτον Βασιλείαν (βλ. Εβρ. ιβ' 28). Ως προς το πνεύμα, το περιεχόμενον του λόγου τούτου ομοιάζει προς την διδασκαλίαν των αρχαίων Πατέρων της Αιγύπτου: Αντωνίου, Μακαρίου, Σισώη, Ποιμένος, των μεγάλων, και πολλών άλλων ολιγώτερον γνωστών, αλλ' ίσως ουχί ολιγώτερον μεγάλων κατά τα έργα αυτών.

Ο λόγος του Χριστού "και μη απελπίζου" εδόθη δια του Αγίου Σιλουανού εις την εποχήν ημών, ήτις χαρακτηρίζεται υπό γενικής απογνώσεως, εξαιρέτως βαρείας. Οι άνθρωποι του αιώνος ημών συχνάκις, παρά την θέλησιν αυτών, γίνονται ηθικοί συνεργοί ατελευτήτων τοπικών ή και παγκοσμίων εισέτι αδελφοκτονιών. Ως τοιούτοι, αμετανόητοι ηθικοί συνεργοί, στερούνται ούτοι, κατά φυσικόν τρόπον, της χάριτος του Αγίου Πνεύματος και δεν δύνανται πλέον να πιστεύσουν εις την αθανασίαν αυτών δια της αναστάσεως. Αληθώς, και ούτε επιθυμούν αυτήν. Ακριβώς εν αυτή τη αυτοκαταδίκη εις πλήρη μετά θάνατον εκμηδένισιν έγκειται η πνευματική ουσία της απογνώσεως.
:
Ότε ο Σιλουανός έλαβε τον λόγον παρά Κυρίου, εφήρμοσεν αυτόν ολοτελώς εις την ζωήν αυτού. Ιδού πως γράφει ούτος περί τούτου: "Ηρξάμην να πράττω καθώς εδιδάχθην υπό του Κυρίου, και ο νους μου εκαθαρίσθη και το Πνεύμα εμαρτύρει την σωτηρίαν". "Αμήν αμήν λέγω υμίν ότι ο τον λόγον Μου ακούων και πιστεύων τω πέμψαντί Με έχει ζωήν αιώνιον, και εις κρίσιν ουκ έρχεται, αλλά μεταβέβηκε (ήδη) εκ του θανάτου εις την ζωήν" (Ιωάν. ε' 24).

*Το κείμενο αποτελεί τον επίλογο του βιβλίου "Οψόμεθα τον Θεόν καθώς εστί" του αρχιμ. Σωφρονίου (Σαχάρωφ), Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας.
**Συμπληρώθηκε ένας αιώνας από τότε που δόθηκε αυτός ο αιώνιος λόγος.