Moeder

Moeder, je had een hart van goud en je hebt altijd op God gebouwd, alleen jij weet hoe zwaar het was, het leven is vaak immers zo hard als wat!

Toch nam je je Bijbel steeds weer ter hand, want aan het geloof had je je hart verpand, zonder dat was en voelde je je niet volledig. Want dat geloof hielp je op de levensweg daardoor kon je altijd weer verder gaan, het hield je kalm en evenredig, door voor God te buigen kon je immers rechtop blijven staan!

Nu ben je dan toch overleden voor ons gevoel was het veel te gauw, maar ja een mens kan slechts gehoorzamen, vooral als zij meent te moeten geloven in een God van trouw!

Trouw, dat woord past vooral bij jou: Moeder, jij allerliefste vrouw, die ook voor vader veel heeft betekend, net als voor haar kinderen waarmee zij altijd heeft gerekend, zoals een echte moeder dat betaamt. Echt! zij heeft ons nooit beschaamd! Tot aan't laatst dacht ze aan haar kinderen, aan de familie, haar vrienden en de buurt. Zolang ze nog kon heeft ze haar taak vervuld met nijvere hand, in liefde gehuld, voelde ze haar leven door God bestuurd.

Nooit kan't geloof te veel verwachten dat heeft ze ons altijd vóórgeleefd, haar rotsvast vertrouwen op Gods beloften, haar geloof in Jezus altijd weer, daardoor heeft ze velerlei lijden kunnen verzachten. O God, zie alstublieft genadig op haar neer!

Je zoon, Pieter

04-01-1984 © Pieter Oegema


Terug
Email: oegemap@hotmail.com
Site hosted by Angelfire.com: Build your free website today!