Aşağıdaki destan,
bundan yaklaşık bir yıl önce
King oyununda batarken Çökertmeden çıkamayan
Haliller olarak başlayan bir espri ile yola çıkılarak
yazılmıştır. Duygu yüklü gecelerden birinde kaleme
alınmıştır. Destanın ikinci kısmı henüz
tamamlanmamıştır.
Can Dostum HALİL'ime ithafımdır.
HALİL DESTANI
Kaçamadı diyorlar
Buradan bir tek adam
Kapısı demirden külçe
Yüksek kalın taş duvarlı
Ve üstelik penceresiz
Halil içerde böyle çaresiz
Çökertme mapusanesi
Önünde bir kırmızı dut
Altında akar deresi
Çocuk eğilmiş dut toplar
Sanki Halil'in düşlerini
Sıkıştırır çocuk yüreğine
Gerçek ve yalan
Aynı gecenin
İkiz çocuklarıdır
Benim ülkemde
Canmuhtarın kısrağına binip kamçı
vurdu Halil
Nal seslerinde koptu fırtınalar
İlk defa göründüler
Kutsal Halil Dağ'ında
Çiyanlar, yılanlar...
Ay tutuldu mavzerleri sıktılar
Kaldırıp bir başlarını baktılar
Halil Deresinde pusuya çekildi sular
Terketmişti yerlerini yıldızlar
Halil'i vurdular...Halil'i vurdular...
Buralarda insanlar
Ölmediler hiçbir zaman
Hiçbir zaman ölmediler
Kaderleriyle...
Çökerme Mapusunda Halil'in adı
kaldı
Bir tutam sarı tütün ve bir hüzün içimi
Dağıldı taş avluya
Lanetli kehribar taneleri...
Şiir:
BaBa
|