bütün oyunlar bitti-bir sen kaldın yalnızlığımda 
bir başka dünyadayım artık-beni çocuklar bile anlıyor 
yıktım boğaları bir bir-bana gül atma yıkıldım 
ne yapsam ne etsem nasıl boğsam öz çocuğumu 
git-ona git-çek gözlerini-ben yorgunum yokluğuna 

bilsen ne güzel yokluğuna 
parmaklarımda o hiç kurtulamadığım acı uğultu 
yokladım kapıları tek tek-dönüp ülkene düştüm 
bilsen ne güzel düştüm 
tatlı bir kıpırtının ötesindesin 
çocuksu korkularını giyiniyorsun 
yaralı bir temmuz ikindisisin 
hırçın sularıma iğilmiş 

ben akşam delisiyim-çok yönlü duraklarda hızlıca sular 
bütün müzikler susar-renkler ölür-bir sen kalırsın yalnızlığımda çevreler göçer-yüzler eskir-bir sen kalırsın yalnızlığımda 
mahpusların ilk gün şaşkınlığı bu benim senden yıkılmışlığım 
bilsen ne güzel yıkılmışlığım 
git -ona git-ben yorgunum yokluğuna 

bu benim en güzel yenilmişliğim 
bilsen ne güzel yenilmişliğim 
sana sesler getirsem tanımadığın 
ürpertiler getirsem yaşanılmamış 
sana seni getirsem yitiklerinden 
ikimiz el ele bir yola düşsek 
herhalde büyük işler yapabilirdik 

ay serilir-bir eski tablo değer gözlerime-ölürüm 
kötü noktada düştüm-ben senin yasak ülkene düştüm 
bilsen ne güzel düştüm 
sen belki o değilsin sen çok saraylardasın şimdi 
o güzel çizgilerinde hoyrat parmakları aptallıkların 
hep yumruk oluyorum-kahroluyorum-o sömürge gözlerin 
bir kavgadan bir kavgaya o sömürge gözlerin 
git -ona git-çek gözlerini-ben yorgunum yokluğuna 
bilsen ne güzel yokluğuna 

beni böyle darmadağınık düşünüyorsan 
gözlerine dolanıp dolanıp düşüyorsam 
yeniksem yıkılmışsam çıldırıyorsam 
çok yalnızım seni alıp götürüyorlar 
seni benden parça parça götürüyorlar 
suyumu aranıyorum mayın tarlalarında. 

Hasan Hüseyin Korkmazgil.
(Pau yollamış)