Serin bir sonbahar akşamında;
Oturmuşum BİR ÇINAR AĞAÇ’ ının altına.
Güz GÜL’leri, yaseminlerle olmuş arkadaş,
Ben ŞARAP içerken, karışıyor kokuları
Oluyorum yasemin kokulu biri
Yavaş yavaş. 

Eski Bir Plak çalmakda,
Neyzen yine ney’ini üflemekde,
"Alişimin kaşları kare" diye.
Kadehler boşalmakda,
Anılar ise bir bir canlanmak da; 

Bir yanım güz GÜL’leri, bir yanım canım HALİL,
Vakit artık şafak zamanında.
Anılarım, bu sonbahar gecesinden bile kara,
Anlatsak, HALİL ile MUHTAR'ın çekdiklerini,
Sığdıramayız kitaplara. 

Böyle gecelerde aklım dalar gider dalga seslerine,
Aşlarım, inciler dolar üzerime, dertliyim, şarap dayanmıyor yine,
İçsende öleceksin, içmesende,
Hayat bu, herşeye rağmen yaşamaya değer
Acelemizde hiç yok,
Biz HALİL ile MUHTAR.

Şiir: Muhtar