|
Przykłady rozwiązań metodycznych
W swojej pracy dydaktyczno- wychowawczej staram się stosować zasadę "wielości metod", z podkreśleniem szczególnej roli metod problemowych, poszukujących i aktywizujących. Stosuję też różnorodne formy pracy i środki dydaktyczne. Starając się pobudzać uczniów do aktywności, samodzielnego wysiłku myślowego, koncentracji uwagi, kształcenia spostrzegawczości, pamięci i wyobraźni, stosuję w trakcie realizacji lekcji liczne gry i zabawy dydaktyczne. Wykorzystuję też często zagadki, rebusy i krzyżówki. Na lekcjach z uczniami zdolnymi wprowadzam zadania o zwiększonym stopniu trudności, wdrażam do pracy samodzielnej i możliwie w jak najszerszym zakresie twórczej, ze szczególnym uwzględnieniem metod badawczych i poszukujących. Natomiast w stosunku do uczniów słabych stosuję indywidualne formy pomocy z wykorzystaniem dodatkowych pomocy naukowych, ułatwiających pokonanie trudności.
Starając się wzbogacić treść pracy wychowawczej organizuję różne imprezy i uroczystości szkolne, do których zaliczyć mogę Dzień Matki, Dzień Babci i Dziadka. Każdego roku przygotowuję ze swoja klasą scenariusz uroczystości pasowania na pierwszoklasistów, zabawy choinkowej i zakończenia roku szkolnego. Również tradycją w mojej klasie stało się organizowanie przed świętami Bożego Narodzenia opłatka klasowego.
Jako innowację w mojej klasie podam przykład scenariusza zajęcia dramowego.
DZIEWCZYNKA Z ZAPAŁKAMI- SAMOTNOŚĆ W TŁUMIE
Na podstawie baśni Jana Christiana Andersena "Dziewczynka z zapałkami".
Klasa III
Czas trwania 2x45 minut
Cel: uświadomienie dzieciom, że sens świąt nie polega jedynie na otrzymywaniu prezentów, lecz przede wszystkim na ich dawaniu, a sam prezent może mieć charakter niematerialny, na przykład zainteresowanie samotną osobą.
ETAP I
1) Przygotowanie przez nauczyciela sali: wygaszanie świateł, opuszczenie żaluzji na oknach, zapalenie lampek na choince. Włączenie kolędy. Wejście uczniów do klasy i siadanie na swoich miejscach.
2) Rozmowa nauczyciela z uczniami.
Nauczyciel: Zbliżają się święta, na które wszyscy czekacie i które bardzo lubicie. Co w nich jest takiego?
Uczniowie wypowiadają się.
Nauczyciel: Są to święta miłe, pełne niespodzianek. Spędzacie je w domu z najbliższymi i rodzicami, z rodzeństwem, może z dziadkami i innymi krewnymi. Wspólnie zasiadacie do stołu wigilijnego, kolędujecie przy choince. Zazwyczaj za oknem jest śnieg i mróz ale w waszym domu jest ciepło i bezpiecznie. Nie wszyscy jednak ludzie w taki sposób spędzają święta. Za chwilę usłyszycie jak wyglądały święta pewnej dziewczynki.
ETAP II
1)Odegranie roli przez jedną z uczennic z klasy przygotowanej wcześniej pod kierunkiem nauczyciela.
Do klasy wchodzi otulona w szal dziewczynka.
Nauczyciel: Dziś Ola będzie zupełnie kimś innym. Posłuchajcie jej teraz uważnie.
Uczennica siada w odległym kącie i zaczyna swoja opowieść. Nazywają mnie dziewczynką z zapałkami... Kończy smutno, zgodnie z treścią baśni. Następnie zajmuje swoje miejsce już jako uczennica Ola.
ETAP III
1) Dyskusja na temat opowieści.
Nauczyciel inicjuje dyskusję na temat opowieści. Dzieci wypowiadają się na temat smutnej doli Dziewczynki z zapałkami, wskazują na obojętność przechodzących ludzi i jej ogromną samotność.
Nauczyciel zadaje pytanie: Czy baśń mogłaby mieć inne zakończenie? Spróbujcie wymyślić teraz inną jego wersję.
ETAP IV
1) Praca uczniów w grupach- cztery.
Każda z grup ustala swoją propozycję zakończenia opowieści i wybrane dziecko odczytuje.
Nauczyciel: W wymyślonych przez was zakończeniach biorą udział nowi bohaterowie. Są to osoby dorosłe, które pomagają Dziewczynce. A czy wy moglibyście również pomóc jej w jakiś sposób? Zastanówcie się w jaki.
ETAP V
1) Praca w grupach nad pzr4ygotowaniem swoich ról. Uczniowie pracują w czterech grupach. Najpierw dyskutują o różnych możliwych sposobach pomocy, a następnie prezentują je za pomocą ról.
2) Przykład roli
Grupa I
Role:
- Dziewczynka z zapałkami
- Magda i Kasia- serdeczne przyjaciółki mieszkające obok siebie
Magda i Kasia wracają do domu po odwiedzeniu chorej koleżanki z klasy. Nagle spostrzegają Dziewczynkę z zapałkami i zatrzymują się: Dlaczego ty tutaj siedzisz? Co tu robisz?
Dziewczynka: Sprzedaję zapałki.
Magda i Kasia: Ale przecież jest tak zimno, a ty jesteś tak słabo ubrana. Rozchorujesz się. Robi się ciemno i powinnaś wracać do domu.
Dziewczynka: Nie pójdę do domu, bo nie sprzedałam zapałek, tata będzie się gniewał.
Magda i Kasia: Nie martw się my ci pomożemy. Chodź z nami, a nasi rodzice i sąsiedzi kupią od ciebie wszystkie zapałki. Ogrzejesz się i będziesz mogła wrócić do domu.
Zabierają dziewczynkę i odchodzą.
3) Omówienie z uczniami przedstawionych propozycji. Nie należy ich wartościować, gdyż nie pomysł jest tu ważny, lecz samo wywołanie reakcji.
ETAP VI
Zakończenie pracy nie następuje w klasie. Jej kontynuacją może być swoiście rozumiana praca domowa, jaką zadaje nauczyciel:
Rozejrzyjcie się wokół siebie. Może blisko was są ludzie potrzebujący pomocy: samotna staruszka czy staruszek, zaniedbane dziecko. Zastanówcie się, czy im tez moglibyście pomóc?
|
 |
