IV. ຄວາມປີ້ນປອກຂອງນະໂຍບາຍປະເທດມະຫາອໍານາດໂດຍສະເພາະສະຫະລັດອະເມຣິກາ

ດັ່ງທີ່ຮູ້ກັນດີວ່າ ປະເທດມະຫາອໍານາດອັນມີໂຊວຽດອັງກິດແລະອະເມຣິກາໄດ້ປະກາດວ່າ ມະຫາອໍານາດຈະໃຫ້ທຸກໆປະເທດທີ່ເປັນຫົວເມືອງຂຶ້ນເປັນເອກລາດປົກຄອງຕົນເອງ ແລະອະເມຣິກາເອງກໍໄດ້ສົ່ງຄົນຂອງເຂົາເຂົ້າມາຊ່ອຍປະເທດຫົວເມືອງຂຶ້ນ ຈົນວ່າພວກຜູ້ນໍາລາວຈົນຮອດຜູ້ນໍາວຽດເຊື່ອວ່າ ອະເມຣິການັ້ນຈິງຈັງແທ້ ເຈົ້າເພັຊຣາດເອງກໍຕົກຄຸມເຊື່ອອະເມຣິກາ ຊຶ່ງເບິ່ງຕາມສະພາບການຕອນນັ້ນ ອັນຫມາຍເຖີງຕອນທີ່ປະທານາທິບໍດີຣຸສແວວຍັງກໍາອໍານາດນັ້ນ ເຂົາຕ້ອງການແນວນັ້ນແທ້ ແຕ່ພໍປະທານາທິບໍດີຣຸສແວວເສັຽຊີວິດລົງຢ່າງກະທັນຫັນ ແນວທາງຂອງອະເມຣິກາກໍປ່ຽນແປງ ເປັນອັນວ່າ ເຂົາຫັນມາສນັບສນູນໃຫ້ຝຣັ່ງແລະອັງກິດເຈົ້າຂອງອະນານິຄົມເກົ່າເຂົ້າໄປປົກຄອງໄດ້ດັ່ງເດີມ ການປ່ຽນແປງຫລືຄວາມປີ້ນປອກຂອງອະເມຣິການີ້ ຄືຕົ້ນຕໍ່ຂອງບັນຫາແລະຄວາມຂັດແຍ້ງໃນລາວ ເພາະຖ້າພຽງແຕ່ອະເມຣິກາບໍ່ເຫັນພ້ອມໃຫ້ຝຣັ່ງກັບຄືນມາມີອໍານາດໃນອິນດູຈີນ ບັນຫາລາວກໍຄົງຈະຕົກໄປ ແລະເມືອງລາວກໍບໍ່ຕ້ອງມາເສັຽເວລາຂ້າຟັນລັ່ນແທງກັນ ເປັນເວລາຫລາຍສິບປີ ຊຶ່ງຜົນສຸດທ້າຍກໍຄື ສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ມາໃນຂະນະນີ້ ກໍບໍ່ມີຫຍັງດີຫລາຍໄປກ່ວາ ສິ່ງທີ່ປວງຊົນລາວເຝົ້າຝັນເຝົ້າຕໍ່ສູ້ມານັ້ນເລີຍ ອີກຢ່າງຄົນໆດຽວທີ່ຈະສ້າງເມືອງລາວໃຫ້ແຂ່ງແກ່ນ ໃຫ້ເປັນທີ່ເອກອ້າງຂອງຄົນລາວແທ້ໆໄດ້ ກໍຕ້ອງມາລະເຫ່ເຣຣ່ອນໄປຕ່າງແດນ ເພາະຄວາມບໍ່ແນ່ນອນແລະຈິງຈັງຂອງອະເມຣິກາແທ້ໆ

V. ເປັນຫຍັງຜູ້ນໍາຣຸ່ນໃຫມ່ສໄມໄດ້ເອກລາດຂອງລາວ ຈຶ່ງບໍ່ມັກເຈົ້າເພັຊຣາດ ຍົກຕົວຢ່າງທ່ານຜຸ່ຍຊະນະນິກອນເປັນຕົ້ນ?

ຕາມທັສນະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ນີ້ຄົງຈະເປັນບັນຫາທີ່ເຣື້ອຣັງຂອງເມືອງລາວແທ້ໆ ເພາະໃຜຕ່າງກໍວ່າຕົນເອງນັ້ນດີກ່ວາຫມູ່ ຖ້າວ່າຄາວໃດຕົນເອງນັ້ນມີໂອກາດ ແລ້ວແມ່ນວ່າ ຄົນທີ່ເຄີຍທໍາຄວາມດີໃຫ້ແກ່ຊາດບ້ານເມືອງເມືອກ່ອນນັ້ນ ບໍ່ມີຄຸນຄ່າລາຄາຫຍັງເລີຍ ນຶ່ງມາອາດຈະເປັນຍ້ອນວ່າ ຄົນຣຸ່ນນີ້ບໍ່ມັກເຊື້ອສາຍເຈົ້າທັງຫລາຍ ທີ່ເຫມືອນນຶ່ງມີສິດອໍານາດໂດຍບໍ່ໄດ້ເຮັດຫຍັງທີ່ເປັນປໂຍດແກ່ຊາດບ້ານເມືອງເລີຍ ສອງມາເຂົາເຈົ້າອາດຈະຄິດວ່າ ຕົນນັ້ນມີຄວາມສາມາດຫລາຍກ່ວາ ດັ່ງນັ້ນຕົນຄວນຈະມາເປັນນາຍແທນພວກເຈົ້າ ທີ່ລ້າສໄມທັງຫລາຍ ຕາມທີ່ເຫັນໆໃນປວັດສາດລາວ ເຫດການລົ້ມແລ້ວຢຽບນີ້ ກໍມີໃຫ້ເຫັນເຊັ່ນເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າອະນຸທີ່ກັບມາສູ່ວຽງຈັນອີກຄັ້ງ ເຈົ້າໃຫຍ່ນາຍໂຕເມືອງລາວຜູ້ໃຫມ່ຊຶ່ງເປັນຄົນລາວແທ້ໆບໍ່ຫລຽວຕາມອງເລີຍ ທ່ານເຫລົ່ານັ້ນທັງທີ່ຍັງມີຄວາມສາມາດ ກໍກາຍເປັນຄົນທີ່ບໍ່ມີໃຜຕ້ອງການ ຕາມຂ້າພະເຈົ້າສັງເກດ ພວກເຈົ້ານາຍທີ່ບໍ່ມີກໍາເນີດເປັນເຈົ້າທັງຫລາຍ ບາງຄົນອາດຈະມີຄວາມປີຊາສາມາດແທ້ ເຊັ່ນທ່ານກະຕ່າຍເປັນຕົ້ນ ແຕ່ຄົນເຫລົ່ານີ້ຍັງຂາດສິ່ງທີ່ຄົນລາວເຊື່ອຫນັກເຊື່ອຫນາໃນຕົວຂອງບຸກຄົນທີ່ຈະໄດ້ຖືວ່າ ຄຸນບ້ານຄຸນເມືອງແທ້ ນັ້ນກໍຄື ສັດທາບາຣະມີໃນຕົວບຸກຄົນນັ້ນ ສັດທາບາຣະມີນີ້ອາດມາຈາກຊາດກໍາເນີດ ຜົນງານ ແລະບຸກຄະລິກລັກສະນະຂອງຄົນນັ້ນໆ ທັງສາມສິ່ງນີ້ມີໃນຕົວຂອງເຈົ້າເພັຊຣາດຢ່າງເຕັມທີ່ ແຕ່ເທົ່າທີ່ສັງເກດຄືບໍ່ເຫັນມີໃນຫມູ່ຜູ້ນໍາລາວຄົນອື່ນເລີຍ ແມ້ກະທັ່ງເຈົ້າສຸວັນນະພູມມາ ເຈົ້າສຸພານຸວົງ ຊຶ່ງເປັນເຈົ້າຈອມຄືກັນ ຍິ່ງຄົນອື່ນແລ້ວ ກໍຍິ່ງໄປກັນໃຫຍ່ ອາດຈະດ້ວຍແຮງອິດສາ ຫລືຖືດີວ່າ ຕົນເອງນັ້ນໄດ້ດີແລ້ວ ກໍເລີຍຍິ່ງຍະໂສ ເຫດການທີ່ມະຫາສີລາໄດ້ເລົ່າໄວ້ໃນຫນັງສືຂອງເພິ່ນຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ເລື້ອງມີວ່າ ພາຍຫລັງເຈົ້າເພັຊຣາດກັບຄືນມາລາວອີກຄັ້ງໃນປີ໑໙໕໗ ທາງຝ່າຍລັຖບານສໄມນັ້ນ ອັນມີທ່ານຜຸ່ຍເປັນນາຍົກໄດ້ບຸກຣຸກຍົກຍ້າຍເຂົ້າຂອງສົມບັດຂອງເຈົ້າເພັຊຣາດ ອອກຈາກໂຮງຢູ່ວຽງຈັນ ຂຶ້ນໃສ່ເຮືອໄປຫລວງພະບາງ ໂດຍບໍ່ບອກໃຫ້ພະອົງຮູ້ລ່ວງຫນ້າ ຜູ້ເຫັນເຫດການຜູ້ນຶ່ງເລົ່າວ່າ ເມື່ອເຈົ້າເພັຊຣາດຮູ້ຂ່າວວ່າ ເຮືອຂົນເຄື່ອງຂອງພະອົງໄປຮອດທ່າ ຈຶ່ງຟ້າວອອກມາເບິ່ງ ແລະເຫັນຮູບຢືນຂອງພະອົງ ຖືກວາງຢອງຕາກແດດຢູ່ເທີງຫລັງຄາເຮືອ ກໍແຄ້ນເຄືອງຈົນນໍ້າຕາໄຫລ ດ້ວຍຮູ້ສຶກຖືກຫມິ່ນພະກຽດໃນທີ່ສຸດ ເລື້ອງດັ່ງກ່າວສໍ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄົງຍັງອີກດົນກ່ວາຜູ້ນໍາລາວບໍ່ວ່າຣຸ່ນໃດໆຈະເຫັນຄຸນຄ່າຂອງຄວາມເປັນຜູ້ນໍາທີ່ປວງຊົນລາວມອບໃຫ້ຜູ້ນໍາຂອງພວກເຂົາເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ ເຊັ່ນທີ່ເຂົາເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ທັງກາຍແລະໃຈແກ່ເຈົ້າເພັຊຣາດລັຖບຸຣຸດຜູ້ດຽວຂອງຊາດລາວນັ້ນເອງ

VI. ຖ້າບໍ່ມີເຫດການປວັດສາດເຊັ່ນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງເກີດຂຶ້ນ ເຈົ້າເພັຊຣາດຈະເປັນແນວໃດ?

ນີ້ເປັນຂໍ້ທີ່ຄວນຄິດໄຕ່ຕອງຢ່າງຍິ່ງ ເພາະຖ້າບໍ່ມີເຫດການຄັ້ງນັ້ນ ເຈົ້າເພັຊຣາດກໍຄົງບໍ່ໂດດເດ່ນຂຶ້ນມາໃນປວັດສາດລາວ ບໍ່ຕ່າງຫຍັງກັບເຈົ້າອະນຸທີ່ເຖີງເພິ່ນດັບດິ້ນສິ້ນໂຄດ ແຕ່ວິຣະກັມທີ່ບໍ່ຍອມຈໍານົນຂອງເພິ່ນນັ້ນ ກາຍເປັນຕໍານານກ່າວຂານໃຫ້ລູກຫລານທີ່ຮັກຊາດລາວສືບຕໍ່ໄປ ພ້ອມດ້ວຍກັນນັ້ນ ເຫດການນຶ່ງໆທີ່ເກີດຂຶ້ນ ກໍສງັກການກ້າວໄປຂອງຊາດນັ້ນໆ ເປັນອີກຕັ້ງຫລາຍສິບປີ ຫລືອາດຈະເປັນຫລາຍຮ້ອຍປີ ກໍອາດເປັນໄດ້ ເຊັ່ນກໍຣະນີຂອງເຈົ້າອະນຸທີ່ບ້ານເມືອງຕ້ອງເຖີງຂັ້ນເກືອບສິ້ນຊາດເລີຍ ຕາມການຄາດຄະເນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຫາກບໍ່ມີສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງເກີດຂຶ້ນ ມັນມີທາງເປັນໄປໄດ້ສອງທາງໃຫຍ່ໆຄື

ກ. ເມືອງລາວຂຶ້ນກັບສະຫະພັນອິນໂດຈິນອັນມີວຽດນາມເປັນຜູ້ຄຸມ ຄວາມເປັນໄປໄດ້ຢ່າງນີ້ຂ່ອນຂ້າງຫລາຍ ເພາະຝຣັ່ງມີໂຄງການຈະເອົາຄົນວຽດທີ່ເຂົາຄິດວ່າຫ້າວຫັນກ່ວາຄົນລາວເຂົ້າມາຫັນປ່ຽນເມືອງລາວໃຫ້ລ້ຽວກຸ້ມຕົນເອງໄດ້ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງບໍ່ລໍແຕ່ງົບປະມານຈາກສ່ວນກາງ ເຈົ້າເພັຊຣາດເຖີງຈະວາດຣະແວງການກືນກິນຂອງວຽດ ກໍຄົງຈະເຮັດຫຍັງບໍ່ໄດ້ຫລາຍ ເພາະຖານກໍາລັງຂອງເພິ່ນລະໂຫລມຫລາຍ ທ້າຍທີ່ສຸດຖ້າເຂົາບໍ່ເຂັ່ຽເພິ່ນອອກຈາກຕໍາແຫນ່ງທີ່ຊີ້ເປັນຊີ້ຕາຍໄດ້ ເພິ່ນກໍຕ້ອງຖືກຄຸມແຈຈົນເຮັດຫຍັງໃຫ້ແກ່ຊາດບ້ານເມືອງບໍ່ໄດ້ນັ້ນເອງ

ຂ. ເມືອງລາວອາດຈະຄ່ອຍໆແຂງຕົວຂຶ້ນ ເພາະຄົນຂອງເຈົ້າເພັຊຣາດກະຈາຍໄປທົ່ວປະເທດ ການປົກຄອງຈະເລີ້ມມີປະສິດທິພາບ ແລະຖ້າເພິ່ນຫາກປະສານມືຮ່ວມງານກັບເຈົ້າສີສວ່າງວົງໄດ້ ກໍຄົງມີອໍານາດຕໍ່ຣອງກັບນະໂຍບາຍຂອງຝຣັ່ງເສດທີ່ຢາກເອົາວຽດເຂົ້າມາເມືອງລາວຢ່າງແທນຄົນລາວຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງປະເທດນັ້ນເອງ

VII. ເປັນຫຍັງທາງລະບອບໃຫມ່ຈຶ່ງບໍ່ໃຫ້ຄວາມສໍາຄັນແກ່ເຈົ້າເພັຊຣາດໃນການຂຽນປະວັດສາດສະບັບຫລັງໆນີ້?

ຄໍາຖາມຂໍ້ນີ້ ທໍາອິດຂ້າພະເຈົ້າກໍງົງຢູ່ຄືກັນ ເພາະເຈົ້າເພັຊຣາດກໍເປັນຜູ້ນຶ່ງທີ່ຕໍ່ສູ້ເພື່ອຊາດບ້ານເມືອງ ມີຄຸນຄ່າໃນພາກຕົວຈິງກວ່າຫລາຍໆຄົນທີ່ທາງລະບອບໃຫມ່ຕື່ມສີສັນປັ່ນແຕ່ງຂຶ້ນເອງ ບາດວ່າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາສຶກສາຈາກຫລາຍແງ່ຫລາຍທາງ ຈຶ່ງພໍເຂົ້າໃຈວ່າ ຖ້າເຫັນຄຸນຄ່າຂອງເພິ່ນຫລາຍ ກໍເທົ່າກັບວ່າ ອັນຂະບວນການຄອມມູນິດລາວໃນສໄມນັ້ນຊ່າງກະຈ້ອຍຣ້ອຍຢ່າງສິ້ນດີ ການໃຫ້ກຽດລະບອບສັກດີນາເກົ່າໆນັ້ນ ເຊັ່ນເຈົ້າຟ້າງຸ່ມ ເຈົ້າໄຊເສດຖາ ຫລືເຈົ້າອະນຸ ຍັງເປັນເລື້ອງຫ່າງໄກຫລາຍ ເພາະມັນບໍ່ຫຍັງພົວພັນກັບຂະບວນການຂອງລະບອບໃຫມ່ ແຕ່ເລື້ອງເຈົ້າເພັຊຣາດ ຖ້າຮັບຫລາຍ ກໍເທົ່າກັບການຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖີງການໄຮ້ຄຸນຄ່າລາຄາຂອງຕົນໃນຫມູ່ຊົນຊາວລາວເທົ່ານັ້ນເອງ ແຕ່ກໍບໍ່ແນ່ ເມື່ອສະພາບການປ່ຽນໄປ ເພາະຄວາມຜັນແປຂອງໂລກຢູ່ທຸກໆມື້ ທາງລະບອບໃຫມ່ອາດຈະໃຫ້ຄວາມສໍາຄັນຂອງເຈົ້າເພັຊຣາດໃນປວັດສາດລາວຫລາຍຂຶ້ນ ກໍເປັນໄປ ຄວາມຈິງແທ້ຈະເປັນຢ່າງໃດ ກໍຂໍໃຫ້ສະພາບການແລະຈິດສໍານຶກຂອງຜູ້ທີ່ສ່ວນຮັບຜິດຊອບຈັດການເອງ

VIII. ຄໍາທີ່ວ່າ ເຈົ້າເພັຊຣາດຄືລັຖບຸຣຸດຂອງຊາດລາວນັ້ນ ມີນໍ້າຫນັກຂນາດໃດ?

ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ຄໍາຖາມນີ້ຂຶ້ນກັບຈິດສໍານຶກຂອງຄົນລາວແຕ່ລະຄົນນັ້ນເອງ ຫາກຖາມຄົນທີ່ມີຈິດສໍານຶກທີ່ສາມາດໂຍ່ງໄປເຖີງບັນພະບຸຣຸດຂອງລາວເຮົາຫລາຍຮ້ອຍປີແລ້ວ ຄໍາຕອບກໍຄົງຈະຢູ່ໃນຄໍາຖາມນັ້ນເອງ ເພາະໃນສາຍຕາຂອງຜູ້ທີ່ເປັນທັມເຫັນແກ່ຜົນປໂຍດຂອງຊາດບ້ານເມືອງເປັນທີ່ຕັ້ງແລ້ວ ຜົນງານທີ່ເຈົ້າເພັຊຣາດເຝົ້າພຽນສ້າງມາເປັນເວລາຫລາຍສິບປີ ໃນຕົວຂອງມັນກໍບອກແຈ້ງແລ້ວ ລອງເອົາຜູ້ນໍາລາວໃນສັດຕະວັດທີ໒໐ຫລື໒໑ມາວັດກັນເບິ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ ທັງຜູ້ນໍາລະບອບເກົ່າແລະລະບອບໃຫມ່ ຍັງໄກຄວາມເປັນລັຖບຸຣຸດຫລາຍ ຫລືຖ້າເຮົາຈະປ່ຽນນິຍາມຂອງລັຖບຸຣຸດ ນັ້ນກໍເປັນອີກບັນຫານຶ່ງ ຊຶ່ງຈະຕ້ອງຖົກຖຽງກັນອີກ ຂ້າພະເຈົ້າເຊື່ອແນ່ວ່າ ເມື່ອຄວາມເປັນຈິງເປັນສິ່ງປະຈັກແລ້ວ ຄົນລາວທີ່ມີຄຸນນະທັມເປັນທີ່ຕັ້ງ ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ແຊກໃດຂອງພັກຝ່າຍການເມືອງ ກໍຈະຕ້ອງຮັບວ່າ ລັຖບຸຣຸດຂອງຊາດລາວບໍ່ແມ່ນຜູ້ໃດ ນອກຈາກເຈົ້າເພັຊຣາດຜູ້ດຽວທີ່ຄົນລາວບໍ່ວ່າໃນອະດີດໃນປັດຈຸບັນຫລືໃນອະນາຄົດຈະຮັບໄດ້ຢ່າງພາກພູມຂອງຄວາມເປັນລາວນັ້ນເອງ

ທ້າຍນີ້ ເລື້ອງເຈົ້າເພັຊຣາດເປັນທັງເລື້ອງທີ່ພາກພູມໃຈແລະເສົ້າໃຈໄປໃນຕົວ ເພາະຕາມທີ່ເຫັນໆ ຄວາມເປັນໄປໄດ້ນັ້ນມີຫລາຍ ແຕ່ກໍເຫມືອນເປັນໂຊກຊະຕາຂອງບ້ານເມືອງ ທີ່ຄວາມເປັນໄປໄດ້ນັ້ນ ໄດ້ຖືກບັນທອນໄປຢ່າງຫນ້າເສັຽດາຍ ເຖີງຢ່າງໃດກໍດີ ມັນກໍເປັນອຸທາຫອນໃຫ້ຄົນຣຸ່ນຫລັງໄດ້ຕະຫນັກວ່າ ການທໍາຄວາມດີນັ້ນມັນບໍ່ມີວັນເສັຽຫາຍ ຊາດບ້ານເມືອງແລະປວງຊົນລາວທີ່ຮັກຄວາມເປັນທັມ ຮັກຄວາມຖືກຕ້ອງຈະຍັງຄົງຈາຣຶກໄວ້ຕາບເທົ່າໃດໆ ຂໍໃຫ້ດວງວິນຍານຂອງເຈົ້າເພັຊຣາດເຊື້ອຫນໍ່ຂອງຂຸນບໍຣົມຜູ້ມີເລືອດລາວແທ້ ຈົ່ງໄປສູ່ສຸຂຕິເຖີດ ພວກເຮົາເລືອດລາວແທ້ ຈະຂໍນໍາທາງທີ່ເພິ່ນໄດ້ທ່າງໄວ້ ຈົນກ່ວາແຜ່ນດິນລາວຈະໄດ້ກາຍເປັນດິນດໍານໍ້າຊຸ່ມຂອງປວງຊົນລາວຢ່າງແທ້ຈິງ

ເຈົ້າມະຫາອຸປຣາດເພັຊຣາດ ລັຖບຸຣຸດຂອງຊາດລາວ