|
|
07/30/05 |
                         
|
ພາກທີເຈັດ
I. ເຈົ້າສຸວັນນະພູມມາ: ຄວາມເປັນກາງຢູ່ໃສ?
ຈາກປວັດສາດລາວ ຕັ້ງແຕ່ສໄມມີເອກລາດອອກຈາກຝຣັ່ງເສດເປັນຕົ້ນມາ ເຈົ້າສຸວັນນະພູມມາເປັນບຸກຄົນນຶ່ງ ທີ່ຈໍາເປັນຢ່າງຍິ່ງຍວດໃນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງປວັດສາດລາວສໄມຫົວລ້ຽວຫົວຕໍ່ນີ້ ເພາະວ່າເພິ່ນເປັນນາຍົກເກືອບວ່າໃນທຸກຍຸກໃນທຸກສໄມ ໂດຍສະເພາະແມ່ນແຕ່ປີ໑໙໖໒ເຖີງປີ໑໙໗໕ແລ້ວ ເຈົ້າສຸວັນນະພູມມາຄືນາຍົກຄົນດຽວຂອງເມືອງລາວ ໃນຂະນະທີ່ປະເທດອ້ອມຂ້າງອ້ອມແອວ ປ່ຽນນາຍົກກັນຄົນແລ້ວຄົນເລົ່າ ພຽງຈຸດນີ້ຈຸດດຽວ ກໍສະແດງວ່າ ບໍ່ມີໃຜອີກແລ້ວທີ່ກໍາຊະຕາຂອງຊາດບ້ານຫລາຍກ່ວາເຈົ້າສຸວັນນະພູມມາ ເສັ້ນທາງຄວາມເປັນກາງທີ່ເພິ່ນເດີນນັ້ນຜິດຫລືຖືກ ເຮົາຈະຕ້ອງມາທໍາຄວາມເຂົ້າໃຈກັນຢ່າງລະອຽດ ພ້ອມດຽວກັນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະພະຍາຍາມໃຫ້ຂໍ້ຄິດເຫັນທີ່ວ່າ ເຈົ້າສຸວັນນະພູມມາສົມຄວນຖືກຍົກຍ້ອງໃຫ້ເປັນລັຖບຸຣຸດຂອງຊາດບໍ່?
ໃນຂໍ້ຂຽນກ່ຽວກັບເຈົ້າສຸວັນນະພູມມາໃນທີ່ນີ້ ນອກຈາກສອງຈຸດໃຫຍ່ຂ້າງເທີງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເວົ້າເຖີງການໂຮມລາວທັງສາມຄັ້ງ ການປະຕິວັດລັຖປະຫານຂອງຮ້ອຍເອກກອງແລໃນປີ໑໙໖໐ ແລະບັ້ນປາຍຂອງນັກເມືອງທີ່ທໍຣະຫົດອົນທົນທ່ານນີ້ ກ່ອນອື່ນ ຂໍອະຣັມພະບົດວ່າ ເສັ້ນທາງທີ່ເຈົ້າສຸວັນນະພູມມາເຝົ້າພຽນພະຍາຍາມເດີນນັ້ນ ຫນ້ອຍຄົນຫລາຍທີ່ຈະເຂົ້າໃຈເຖີງໄດ້ ເພາະເສັ້ນທາງສາຍເປັນກາງນີ້ ມັນບໍ່ແມ່ນເສັ້ນທາງທີ່ປູໄປດ້ວຍກຽດຕິຍົດ ເຂົ້າຂອງເງິນທອງ ແລະອໍານາດບາດໃຫຍ່ ດັ່ງທາງຝ່າຍຂວາແລະຝ່າຍຊ້າຍ ທີ່ຕ່າງກໍມີປະເທດມະຫາອໍານາດຄ່ອຍຫນູນຫລັງຕົນເອງຢູ່ ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈສິ່ງນີ້ແຈ້ງ ເຮົາມາພາກັນເບິ່ງຄວາມຄືບຫນ້າທາງຄວາມຄິດຂອງນາຍົກຕລອດການທ່ານນີ້ ແລະສິ່ງສໍາຄັນທີ່ສຸດກໍຄື ປວັດສາດແລະທີ່ຕັ້ງຂອງປະເທດລາວ ຊຶ່ງເປັນທາງຜ່ານຂອງຜູ້ຮຸກຮານ ແຍກຊິງດິນແດນທັງຫລາຍ
ໃນຂັ້ນເລີ້ມ ຈາກການເຄື່ອນໄຫວທາງການເມືອງຂອງເຈົ້າສຸວັນນະພູມມາ ເຮົາຈະເຫັນວ່າ ເພິ່ນນັ້ນຂ່ອນຂ້າງອ່ຽງໄປທາງຝຣັ່ງ ແມ້ນວ່າເພິ່ນນັ້ນຈະເຂົ້າຮ່ວມລັຖບານອິສຣະ ທີ່ຕໍ່ຕ້ານກັບຝຣັ່ງກໍຕາມ ຈະວ່າແລ້ວ ຫາກບໍ່ມີເຈົ້າເພັຊຣາດ ຜູ້ເປັນອ້າຍຜູ້ຊົງອໍານາດ ແລະເປັນຜູ້ນໍາລັຖບານຕໍ່ຕ້ານນັ້ນແລ້ວ ກໍມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ຫລາຍ ທີ່ເພິ່ນຈະບໍ່ເຂົ້າຮ່ວມ ເພາະຈາກບຸກຄະລິກລັກສນະຂອງເພິ່ນແລ້ວ ເພິ່ນບໍ່ເປັນຄົນທີ່ມີຫົວຮຸນແຮງ ໄປທາງໃດທາງນຶ່ງໂດຍສະເພາະ ເວົ້າອີກຢ່າງກໍຄື ເພິ່ນສາມາດເຂົ້າໄດ້ກັບທຸກພັກຝ່າຍ ແຕ່ຈະເຖີງຢ່າງໃດກໍດີ ມັນກໍມີຈຸດນຶ່ງທີ່ເປັນພິເສດຂອງເພິ່ນ ຈຸດນັ້ນກໍຄື ເພິ່ນເຊື່ອໃນບົດບາດທີ່ປວັດສາດມອບຫມາຍໃຫ້ ໂດຍສະເພາະກໍແມ່ນເມື່ອປະເທດລາວເປັນເອກລາດ ຊຶ່ງເປັນຄັ້ງທໍາອິດທີ່ບໍ່ມີເຈົ້າເພັຊຣາດເປັນຜູ້ນໍາອີກຕໍ່ໄປ ຈະເວົ້າອີກຢ່າງກໍຄື ເພິ່ນນັ້ນຄືເຈົ້າເພັຊຣາດຜູ້ໃຫມ່ ດັ່ງນັ້ນ ແນວຄວາມຄິດຂອງເພິ່ນກໍເລີ້ມມີທິດມີທາງຈະແຈ້ງຂຶ້ນມາ ຊຶ່ງທິດທາງນັ້ນກໍຄື ຄວາມເປັນກາງຂອງປະເທດລາວນັ້ນເອງ
ນີ້ເປັນການກ້າວໃຫມ່ຂອງການເມືອງລາວ ທີ່ມີຜູ້ນໍາທີ່ຄິດການໄກຢ່າງເຈົ້າສຸວັນນະພູມມາ ເພາະເທົ່າທີ່ເຫັນໆ ຜູ້ນໍາລາວສ່ວນຫລາຍຈະຄິດເຫັນແຕ່ຜົນປໂຍດສ່ວນຕົວ ພັກຝ່າຍຕົວ ຈົນເຖີງຂັ້ນບໍ່ສາມາດຂຍາຍອຸດົມການຂອງຕົນໄປໃນລະດັບຊາດໄດ້ ເວົ້າງ່າຍໆກໍຄື ຖ້າບໍ່ເປັນນັກສວຍໂອກາດ ກໍເປັນນັກອຸດົມການທີ່ປວກເປັ້ຍເທົ່ານັ້ນເອງ
ອາດຈະເປັນຍ້ອນວ່າ ເຈົ້າສຸວັນນະພູມມາມາຈາກເຊື້ອເຈົ້າທີ່ຕະຫນັກແຫນ້ນເຖີງຄວາມເປັນຜູ້ນໍາ ເມື່ອເຖີງຄາວຕ້ອງໄດ້ມາຮັບຜິດຊອບວຽກງານລະດັບຊາດ ເພິ່ນຈຶ່ງຢູ່ໃນທ່າ ທີ່ພ້ອມຈະອຸທິດທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງເພື່ອພາລະຫນ້າທີ່ອັນສູງສົ່ງນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍກັນນີ້ ການທີ່ຕົນເອງມາຈາກເຊື້ອສາຍທີ່ສໍານຶກໃນຫນ້າທີ່ການງານ ເຈົ້າສຸວັນນະພູມມາຈຶ່ງເຂົ້າໃຈເຖີງຄວາມຕ້ອງການຂອງປະເທດຊາດໄດ້ດີກ່ວາ ນັກການເມືອງລຸ້ນລາວຄາວດຽວກັນ
ຈະເວົ້າແລ້ວ ຄວາມເປັນເຈົ້ານັ້ນ ຖ້າຮູ້ຈັກໃຊ້ໃຫ້ເປັນປໂຍດ ແລະຢູ່ໃນຖານະທີ່ຈະທໍາຕົວໃຫ້ເປັນປໂຍດໄດ້ ດັ່ງກໍຣະນີຂອງເຈົ້າສຸວັນນະພູມມາ ມັນກໍເຫມືອນດັ່ງຟ້າບັນດານຄົນຢ່າງເພິ່ນ ໃຫ້ມາເກີດແລະຮັບໃຊ້ໃນຊ່ວງເວລາຫົວລ້ຽວຫົວຕໍ່ຂອງເມືອງລາວເຮົາ
ບາງທີ ຫລາຍທ່ານອາດຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈແຈ້ງວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າຫຍັງກັນນິ໋ ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂໍຖືໂອກາດນີ້ສາທະຍາຍເຖີງທີ່ຕັ້ງແລະປວັດສາດຂອງເມືອງລາວ ມານະທີ່ນີ້ດ້ວຍ ປະເທດລາວເຮົາ ຫລືຈະເວົ້າໃຫ້ຖືກປ໋ຽບກໍຄື ອະນາຈັກລ້ານຊ້າງຕັ້ງແຕ່ມີອະນາທິປະໄຕມາ ເມື່ອກ່ວາຫົກຮ້ອຍປີກ່ອນ ກໍຈໍາຕ້ອງລະວຽດລະວັງນະໂຍບາຍຂອງຕົນ ເພາະອະນາຈັກອ້ອມຂ້າງບໍ່ວ່າອະນາມ ພະມ້າ ຫລືສຍາມ ແມ່ນຍາມໃດກໍກຽມພ້ອມທີ່ຈະແຊກແຊງເຮົາ ອາດຈະຍົກເວັ້ນແດ່ ກໍມີພຽງສໄມເຈົ້າຟ້າງຸ່ມເທົ່ານັ້ນ ຍິ່ງມາຕົກໃນສໄມທີ່ເມືອງລາວແຕກເປັນກົກເປັນກໍ ເລີ້ມແຕ່ທ້າຍສັຕວັດທີ໑໘ແລ້ວ ເປັນອັນວ່າຈະເຮັດຫຍັງກໍຕ້ອງເບິ່ງອ້ອມຂ້າງອ້ອມແອວໃຫ້ຄັກໆ ແລະຈາກບົດຮຽນທີ່ເຈັບຊໍ້າ ຍ້ອນແຕກກັນ ແລະກໍກາຍເປັນເມືອງຂຶ້ນຂອງສຍາມໃນທີ່ສຸດ ມັນຈຶ່ງຈໍາເປັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະຕ້ອງຮູ້ວ່າ ລູ່ທາງລົມຢູ່ບ່ອນໃດ ບໍ່ຊັ໋ນ ກໍຈະຕ້ອງພັງພິນາດຄືສໄມເຈົ້າອະນຸອີກ
ມາໃນສໄມຫລັງຝຣັ່ງເສດອອກໄປນີ້ ມັນແຮ່ງຈໍາເປັນເພາະສັດຕູມັນມາໃນຫລາຍຮູບ ແລະທີ່ສໍາຄັນສັດຕູໂຕໃດກໍມີແຕ່ໂຕອັນຕລາຍ ອັນຈະພາໃຫ້ປະເທດຊາດຈິບຫາຍວາຍວອດ ບໍ່ນ້ອຍຫນ້າໄປກ່ວາສໄມເປັນເມືອງຂຶ້ນໂດຍກົງອີກ ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງນັບວ່າ ເທົ່າທີ່ປະເທດຊາດຢູ່ລອດມາຮອດສໄມຂອງເພິ່ນ ກໍນັບວ່າເປັນບຸນຄຸ້ມເກົ້າແລ້ວ ການຈະດໍາລົງຮັກສາເອກລາດທີ່ໄດ້ມາຢ່າງຍາກນີ້ອີກຕໍ່ໄປ ຈຶ່ງເປັນພາລະທີ່ເຮົາເຈົ້າຂ້ອຍ ຜູ້ຢູ່ຫ່າງຈາກວົງຈອນຂອງຄວາມເປັນໄປຂອງຊາດບ້ານເມືອງ ແຮ່ງຍາກທີ່ຈະເຂົ້າໃຈໄດ້
ທາງເລືອກທີ່ນຶ່ງຊຶ່ງເປັນທາງງ່າຍ ກໍຄືເຂົ້າກັບຝ່າຍໂລກເສລີອັນມີອະເມຣິກາເປັນເຈົ້າການ ທາງໆນີ້ ນອກຈາກຈະລວຍກະເປົ່າຕົນເອງແລະພັກຝ່າຍຂອງຕົນແລ້ວ ຍັງສາມາດຈະສ້າງອິດທິພົນແລະຖານອໍານາດໃຫ້ແກ່ຕົນເອງອີກ ຈຸດອ່ອນກໍມີຢູ່ວ່າ ທາງອະເມຣິກາຍູ່ທາງມີຫລາຍຄົນໃຫ້ເລືອກທີ່ຈະເຮັດຫນ້າທີ່ນີ້ ບໍ່ວ່ານາຍພົນພູມີຫນໍ່ສວັນ ທ່ານຜຸຍຊະນະນິກອນ ພວກນະຈໍາປາສັກ ແລະພວກອະໄພເປັນຕົ້ນ
ທາງເລືອກອີກທາງນຶ່ງກໍຄືເຂົ້າກັບຝ່າຍຄອມມູນິດ ຊຶ່ງໃນຂະນະນັ້ນແຂງແກ່ນບໍ່ລຸດລື່ນກັນຫລາຍປານໃດກັບຝ່າຍໂລກເສລີ ຝ່າຍນີ້ຮູ້ສຶກວ່າ ຈະຍາກແດ່ ເພາະເຈົ້າສຸວັນນະພູມມາຖືວ່າ ຄວາມເປັນລາວທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທີງພື້ນຖານຂອງຄວາມເປັນພຸດນັ້ນ ມັນເຂົ້າກັນບໍ່ໄດ້ກັບຝ່າຍຄອມມູນິດ ດັ່ງນັ້ນທາງເລືອກສຸດທ້າຍຈຶ່ງມາລົງເອີຍທີ່ວ່າ ສາຍກາງນີ້ແຫລະດີທີ່ສຸດ ເພາະເຫດຜົນດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:
ຈາກທັງສະພາບການຕົວຈິງແລະຄວາມເຊື່ອຫມັ້ນທີ່ວ່າ ທາງສາຍກາງຄືເສັ້ນທາງທີ່ຈະນໍາພາປະເທດຊາດຢູ່ລອດປອດໄພໄດ້ ເຈົ້າສຸວັນນະພູມມາຈຶ່ງຫມາຍຫມັ້ນປັ່ນຕໍ່ທາງສາຍນີ້ຕລອດມາ ຈະເວົ້າແລ້ວ ຄວາມເປັນກາງນີ້ມີຄວາມໄປໄດ້ຫລາຍ ທີ່ຈະນໍາເມືອງລາວໃຫ້ຫລຸດພົ້ນຈາກອັນຕລາຍຂອງສົງຄາມວຽດນາມ ໂດຍສະເພາະກໍແມ່ນແຕ່ຊ່ວງຫລັງຈາກໄດ້ຮັບເອກລາດປະມານປີ໑໙໕໔ຈົນເຖີງປະມານປີ໑໙໖໐ ສ່ວນຫລັງປີ໑໙໖໐ ຫລືຫລັງການປະຕິວັດຂອງຮ້ອຍເອກກອງແລໄປແລ້ວ ຄວາມເປັນກາງກໍມີຄ່າພຽງບໍ່ໃຫ້ສົງຄາມວຽດນາມລາມປາມເຂົ້າມາເຖີງເຂດຕົວເມືອງທີ່ໃຫຍ່ໆ ແລະທີ່ເລາະລຽບໄປຕາມລໍາແມ່ນໍ້າຂອງເທົ່ານັ້ນເອງ ເລື້ອງລາວຈະເປັນແນວໃດແທ້ ເຮົາມາພາກັນຕິດຕາມໃນການໂຮມລາວທັງສາມຄັ້ງນັ້ນ
ການໂຮມລາວຄັ້ງທີນຶ່ງໃນປີ໑໙໕໗
ຈາກການປະເມີນເຫດການຂອງຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ ການໂຮມລາວຄັ້ງນີ້ເປັນຄັ້ງສໍາຄັນທີ່ສຸດ ເພາະມັນມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ຫລາຍ ທີ່ປະເທດລາວຈະບໍ່ຕົກໄປຢູ່ໃນກໍາມືຂອງຄ້າຍຄອມມູນິດດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ ເຫດຜົນມີຢູ່ວ່າ:
|
||||||||||
This site was last updated 07/30/05
