Gestolen verkiezingen.

Net als de meeste mensen van mijn land stemde ik op een democratische kandidaat. Ik ben niet erg politiek aangelegd en normaal zou ik niet gaan stemmen maar deze man won mijn respect in 2000, als premier, sloot hij de Chernobyl centrale, later werd hij weggestemd en ging hij in de oppositie.

De andere een regeringsgetrouwe kandidaat, had hier bijna geen steun, ondanks de investering van 800 miljoen dollar in zijn campagne, had hij geen kans onze president te worden.

Ik wist door de uitslag van een exit poll en een uitslag van een eerste ronde dat mijn kandidaat zou winnen. Ik ging daarom met het geloof naar bed dat mijn stem iets betekende en dat ik met mijn stem een bijdrage had geleverd voor de toekomst van mijn land.

s"Ochtens kwamen we er achter dat de verkiezingen waren gestolen. Voor de eerste keer was ik gaan stemmen en nu was mijn stem gestolen. Ik voelde dit als een persoonlijke belediging, Ik pakte mijn jas en camera en ging de straat op.

Wat ik zag was een revolutie.

Ja, een echte revolutie waar de uitvoerende macht de massa toe behoorde.

Sinds het uiteen vallen van de Sovjet Unie is OekraÔne uitgegroeid tot een van de meest corrupte landen (alleen Guatemala en Sudan zijn erger), het verschil tussen rijk en arm is enorm, onze lonen waren het laagst en die van de oligarchen het hoogst in de regio. Het leven was alleen goed voor de president, zijn vrienden en verwanten. Alles was hopeloos zoals in het middeleeuwse AziŽ maar het eerste wat ik ontdekte die morgen was dat ik in Europa leefde.

volgende bladzijde