![]() |
![]() |
|
Tamamlayamadığım
cümlelerim,son kafiyesini bir türlü oturtamadığım şiirlerim,sonuna kadar
okumayı beceremediğim kitaplarım var.Bende benden öte bir eksik var.Adını
koyamadığım, koyduğumda söyleyemediğim,söylediğimde hislerimi hissettiremediğim,
gecenin uçsuz bucaksız derinliğine feryatlarımı saldığımda dahi sesimi duyuramadığım.Göğsümde
uzunlamasına derinmi derin bir yaram var.sensiz gecelerde eksik olmasın
nöbetler halinde beni ziyaret eden,sızısından beni kuduz bir köpeğe çewiren,bana
kan kokusunu özleten,özleminden habersiz beni özleminden özlem delisi eden.Benim
bir özlemim var,onu özleyenin özleminden habersiz özlemle özleyen,bu sözleri
ona yazıp zorunda olduğu için başkalarına veren,özlemi tarafından hiç özlenmeyen,özlemini
sadece rüyalarında özleminin şevkat dolu kollarında giderebilen
Öyle habersizce geliyorki ölüm,rüyalar tamamlanamıyor.Giyinip kuşanılamıyor.Gülüp
ağlanamıyor ve son bir defa olsun insan göz göze gelemiyor...Derler ki bir
yerden sonra acımaz daha fazla,zaten aşk kötü bir şaka anlamaya çalışma..Gecenin
karanlığına ismini öylesine kazıyacağımki fezadan gözükecek,Gündüzü ise
bana bırak seni ne kadar sewdiğimi bütün dünya öğrenecek...Bendeki bir şeyleri
öldürmeye çalıştığının farkındayım,başarıyorsunda.Ama öldürdüğün bendeki
sen değil HABERİN OLA
Batan bir güneş gibi ayrıldık,ne ağladık ne sözümüz bu dedik.Mutluluk dilemeden
ayrıldık,ne bir el ne de bir mendil salladık.
Biten bir şafak gibi ayrıldık,ne elweda ne sadece sarıldık.Hiçbir söz söylemeden
ayrıldık,ne bir yaş ne de biraz ağladık.
Kayan bir yıldız gibi ayrıldık,ne konuştuk ne sonumuz bu dedik.Hoşçakal
diyemeden ayrıldık,ne bir sır ne de bir umut sakladık.
SEVGISIZ KALMAYIN




SEDA TUTCU
ŞEHRİNAZ ÇAĞLAR