De
kunstenaar
Hij noemt zichzelf beeldend kunstenaar,
maar hij is meer dan dat, deze, even voor het uitbreken van de tweede
wereldoorlog in de Friese hoofdstad geboren, artistieke duizendpoot.
Niet alleen als schilder en tekenaar,
maar ook als dichter, zanger en gitarist luistert hij naar het verlangen
tot scheppen, een verlangen dat immer zo nadrukkelijk in zijn hart
aanwezig is.
Zijn werk is figuratief. Zelfs
zijn gedichten zou je zo kunnen noemen, omdat ze wars zijn van abstracte
en voor menigeen vaak onbegrijpelijke klanktaal.
Graag werkt hij met symbolen,
die de sfeer extra versterken. Soms schrijft hij een gedicht bij een
schilderij. Hij houdt van de combinatie van tekst en beeld, wil ze
dan ook graag tezamen exposeren. Omdat hij niet snel tevreden is,
is zijn productie niet groot. Hooguit 5 doeken verlaten jaarlijks
zijn hand, Geen wonder dan ook dat exposities tot de zeldzaamheden
behoren.
Zijn mystieke inslag, die maakt
dat hij zich een tijdlang bezighoudt met de astrologie, is af en toe
in zijn werk merkbaar. Ook is er een hang naar romantiek, een verlangend
zoeken naar een andere wereld, die hij evenwel hoopt nooit te zullen
vinden, want wanneer dat gebeurt zal zijn verlangen moeten sterven.
Zijn pentekeningen, die soms aan
etsen doen denken, zijn opgebouwd.uit de nevels van zijn dromen, puntje
voor puntje, soms voorzichtig ondersteund door een vleugje potlood,
en ook de tere kleuren van zijn wat verlegen lijkende kleurpotloodtekeningen
verstoren zijn dromen niet.
Na jaren alleen te hebben getekend
begint hij in 2002 weer te schilderen, (iets wat hij na zijn opleiding
niet meer heeft gedaan), aanvankelijk als reactie op het monnikenwerk
dat inherent is aan zijn tekenstijl, en daarom ook snel en impulsief.
Al gauw beseft hij echter dat hij de discipline nodig heeft van stug
en gedetailleerd werken. Voor hem bepaalt dat ten dele de waarde van
zijn werk. Werk dat waard is om gezien te worden.
