Mos mė thoni se nuk ėshtė mė,
I miri dhe i bukuri i nėnės,
Ėshtė nė zemėr tashmė.
Mos mė thoni se ku e morrėn plumbat
Nėna e di nė krahror,
Ēelėn bozhuret e gjakut si pėllumbat,
Ēelėn si lulėkuqet mbi dėborė.
Mos mė thoni se s'vjen mė,
Do ta pres te pragu i derės,
E ai do tė vije si gjithnjė,
Sikur flladi i pranverės.
Do tė vijė si agimi ditės,
Zemra e nėnės do tė vijė,
I pastėr si rrezja e dritės,
Magjepės si fėmijė.
Mos mė thoni se jam tash e vetme,
Se kam mbetur fillikat, mos mė thoni,
Ai do tė vijė me shokėt netėve,
Tek dhoma e nėnės erė ftoni.
Mos mė thoni se vdiq im bir,
Ai u vra, kjo ėshtė diēka tjetėr,
Nė udhėn e lirisė pėr ku ishte nisur,
Dikush do tė vritej patjetėr.
Cilido qė do tė binte e kishte njė nėnė,
Cilido prej tyre ėshtė edhe im bir,
Seē ka rėnė mbi Kosovėn njė plumb i rėndė.
Njė jetė ėshtė pak pėr ta shkrirė.
Mos mė thoni, asgjė mos mė thoni,
Ai do tė vij rishtas si agu i ditės,
Hapni sytė e shikoni,
Ai ėshtė mbi bjeshkėt e Drenicės.