Lappersfort
Wat voorafging:
Het lappersfort, gelegen op nog geen 2 kilometer van het station van Brugge, is een gebied dat zich over meer dan 20 ha uitspreidt. Lang geleden was het een kasteeldomein en daarna werd het een opslagplaats voor munitie en kwam er dan ook een fabriek te staan. Maar ondertussen is het bos al jaren verlaten en werd het daardoor omgetoverd in een verwilderd stukje biotoop. Het stuk is echter eigendom van de metaalverwerkende multinational, Fabricom en deze heeft het bos te koop gesteld.
En daar wringt het schoentje, want een gedeelte staat op het gewestplan ingekleurd als industriegebied en voor dat stuk is er al een BPA (bijzonder plan van aanleg) goedgekeurd. Dus het moment dat er zich een koper aanbiedt en een bouwvergunning is goedgekeurd kan men beginnen met het rooien der bomen.
Het Lappersfort is echter niet enkel bedreigd door industrie. Het is ook ons verkeer waarvoor sommigen offers willen brengen. De zuidelijke Ontsluiting die de expressweg met het station zou verbinden zou niet alleen de achtertuintjes van enkele buurtbewoners transformeren in een drukke straat, maar ook een stuk van het Lappersfort in beton doen veranderen. Over dit 1 miljard Bef (véél euro)-kostende project valt er echter maar op het einde van het jaar een beslissing… Zo ook over het installeren van een ambachtelijke zone.
Buurtbewoner Peter Mahieu richtte enkele jaren geleden AZO op (Actiegroep Zuidelijke Ontsluiting). De groep haalde zo’n 1500 handtekeningen op en op de fietshappening die ze op 10 mei 2001 organiseerden kwamen zo’n 400 mensen af, waaronder héél wat gezinnen. Ook onze beste vriend Frank Vanhecke (Vlaams blok) liet z’n kop zien maar werd beleefd afgewimpeld.
Ondertussen begonnen enkele andere mensen rond te tafel te zitten om te bedenken hoe ze hun steentje konden bijdragen. Er werd eerst en vooral gemobiliseerd voor de fietshappening, maar al vlug werd duidelijk dat het meer zou vragen dan dat alleen om het bos te redden.
Eerst en vooral werd een nieuwe fietsactie georganiseerd, dit maal in Brugge Centrum en zonder aanvraag aan de flikken… Zo werd het LAPPERSFRONT geboren. Op 7 juli verzamelden zo’n 80 actievoerders (verkleed in dieren en planten) om in kolonie op straat te rijden aan de snelheid van een voetganger. Hun doel: de markt van Brugge en daar aangekomen klommen 2 actievoerders in de vlaggenmasten om een groot spandoek met de afbeelding van een bos op, op te hangen. Het straattheater kon beginnen. Een ander spandoek met hierop een weg die over het bos werd getrokken waardoor alle dieren en planten stierven en de burgemeester en de zijnen feestvierden. Één vlinder overleefde echter en doet de beesten herleven om zich dan met kabaal tegen de industriëlen te keren.
De actie werd een groot succes: de politie liet ons ons gangetje gaan, de pers was zeer positief en we hadden ons kostelijk geamuseerd.
Nog voor de actie plaats vond lag echter al het plan op tafel om een actiekamp op te zetten. Het actiekamp zou niet alleen een praktische barricade voor het aanleggen van het industrieterrein zijn, maar ook heel wat media-aandacht voor het bos teweeg brengen.
Een week voor de fietsactie werd dan ook een picknick georganiseerd. Er werd een klimworkshop gegeven, een rondleiding en een kruidenwandeling en uiteraard kon een veganistische barbecue niet ontbreken. Die dag werd het plan dan ook verder verspreid.
Hoe het dan begon:
Door een goedbedoelde, maar iets minder verstandige handeling verscheel het idee op de website van indymedia, waardoor we onze plannen iets vroeger dan normaal moesten uitvoeren. Op 7 augustus trokken we het bos in om onze eerste boomhut te bouwen. Na heel wat dagen van gesukkel en gepruts maakten we de finishing touch van ons eerste huisje. Een week later werd het gerecht, fabricom en de pers op de hoogte gesteld van ons verblijf in het Lappersfortbos. De politie liet nog niet onmiddellijk van zich horen, maar de pers vloog erop als een bende aasgieren op een lijk. Alle regionale kranten brachten verslag uit over ons kamp en heel wat nationale persagentschappen deden hetzelfde. Toen op een dag een televisieploeg van ‘Man Bijt Hond’ langskwam en er een interview moest worden gegeven voor de VRT wereldomroep deden ook de flikken hun intrede. Een tweetal BOB’tjes en 2 uniformpjes kwamen even kennismaken, maar bleven maar eventjes.
Fabricom bleek in het begin bereid tot onderhandelen en gaf geen gehoor aan de vraag om toestemming van de politie om de boel te ontruimen voor de zesde september. (betoging in Brugge voor een ander Europa…) maar heeft ondertussen ons opgedragen het terrein zo snel mogelijk te verlaten en lijkt niet langer bereid om te onderhandelen.
De pers die we aanvankelijk met open armen ontvingen daalde in ons aanzien na een geheel verzonnen artikel, een artikel met teveel info over onze strategie, enzovoort.
De week van de demo tegen globalisatie en de betoging van de fascisten de dag erna verliep rustig al werden door een foutief gerucht heel wat mensen ongerust die dachten dat het lappersfort ontruimd was een paar dagen voor de top. Ondertussen waren niet alleen een 13-tal boomhutten gebouwd, er was ook al gewerkt aan tunnels…
Niet iedereen heeft zin om hoog boven de grond te werken en de tunnels zijn in het verleden meer dan effectief gebleken bij ontruimingen. Het vervallen koetshuis werd hersteld in de mate van het mogelijke en dient nu als woonkamer en keuken.
Over het samenwonen en het groepsleven zou ik nog 3 bladzijden kunnen vullen, maar daarvan zal ik jullie besparen.
In het begin van het kamp hadden we dagen schitterend weer zodat we van ’s ochtends tot ’s avonds door konden werken, maar dat is ondertussen serieus veranderd: het vele regenen heeft de activiteiten wat stilgelegd. Maar toch gebeurt er nog vanalles en word er doorgewerkt aan de verdediging van een mooi stukje natuur…