Aglasam sesimi duyar misiniz,

Misralarimda;

Dokunabilir misiniz,

Gözyaslarima, ellerinizle?

Bilmezdim sarkilarin bu kadar güzel,

Kelimelerinse kifayetsiz oldugunu

Bu derde düsmeden önce.

Bir yer var, biliyorum;

Her seyi söylemek mümkün;

Epeyce yaklasmisim, duyuyorum;

Anlatamiyorum.

ORHAN VELI KANIK

Alnimdaki biçak yarasi

Senin yüzünden;

Tabakam senin yadigarin;

"Iki elin kanda olsa gel" diyor

Telgrafin;

Nasil unuturum seni ben,

Vesikali yarim?

ORHAN VELI KANIK

Gel benim canimin içi, gel yanima;

Ipek çoraplar alayim sana;

Taksilere bindireyim,

Çalgilara götüreyim seni.

Gel,

Gel benim altin dislim;

Sürmelim, ondüle saçlim, yosmam;

Mantar topuklum, bopsitilim, gel.

ORHAN VELI KANIK

Gün olur, alir basimi giderim,

Denizden yeni çikmis aglarin kokusunda

Su ada senin, bu ada benim,

Yelkovan kuslarinin pesi sira.

Dünyalar vardir, düsünemezsiniz;

Çiçekler gürültüyle açar;

Gürültüyle çikar duman topraktan.

Hele martilar, hele martilar,

Her bir tüylerinde ayri telis!..

Gün olur, basima kadar mavi;

Gün olur, basima kadar günes;

Gün olur, deli gibi...

ORHAN VELI KANIK

Uyusamayiz, yollarimiz ayri;

Sen cigercinin kedisi, ben sokak kedisi;

Senin yiyecegin, kalayli kapta;

Benimki aslan agzinda;

Sen ask rüyasi görürsün, ben kemik.

Ama seninki de kolay degil, kardesim;

Kolay degil hani,

Böyle kuruk sallamak Tanrinin günü.

ORHAN VELI KANIK

Açliktan bahsediyorsun;

Demek ki sen komünistsin.

Demek bütün binalari yakan sensin.

Istanbul'dakileri sen,

Ankara'dakileri sen...

Sen ne domuzsun, sen

Ey hatirasi içimde yemin kadar büyük,

Ey bahçesinin hos günlere açik kapisi

Hala rüyalarima giren ilk göz agrisi,

Çocuk alinlarda duyulan sicak öpücük.

Ey sevgi dalimda ilk çiçek açan tomurcuk,

Kanimin akisini yenilestiren damar,

Gül rengi isiklari sevda dolu aksamlar

Içime yeni bir fecir gibi dolan çocuk.

Ey tahta perdenin üzerinden asan hatmi

Ve havalari seslerimizle dolu bahar,

Kosustugumuz yollar, oynadigimiz sular,

Kagittan teknesinde sevinç tasiyan gemi.

Duyup karsi minarede okunan yatsiyi

Yatagima sicakligini getiren rüya,

Denizlerinde onunla yasadigim dünya

Ve ey ufku beyaz cennetlere giden kiyi.

Ah! Birçok seyler hatirlatan erik agaci

Ve o ilk yolculukla basliyan hasret, zindan;

Atlari çingirakli arabanin ardindan

Beyaz, keten mendilimde sallanan ilk aci.

ORHAN VELI KANIK

Bedava yasiyoruz, bedava;

Hava bedava, bulut bedava;

Dere tepe bedava;

Yagmur çamur bedava;

Otomobillerin disi,

Sinemalarin kapisi,

Camekanlar bedava;

Peynir ekmek degil ama

Aci su bedava;

Kelle fiyatina hürriyet,

Esirlik bedava;

Bedava yasiyoruz, bedava:

Orhan Veli KANIK

Istanbul'u dinliyorum, gözlerimm kapali;

Önce hafiften bir rüzgar esiyor;

Yavas yavas sallaniyor

Yapraklar, agaçlarda;

Uzaklarda, çok uzaklarda,

Sucularin hiç durmiyan çingiraklari;

Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali.

Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali;

Kuslar geçiyor, derken;

Yükseklerden, sürü sürü, çiglik çiglik.

Aglar çekiliyor dalyanlarda;

Bir kadinin suya degiyor ayaklari;

Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali;

Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali;

Serin serin Kapali Çarsi;

Civil civil Mahmutpasa;

Güvercin dolu avlular.

Çekiç sesleri geliyor doklardan,

Güzelim bahar rüzgarinda ter korulari;

Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali;

Istanbul'u dinliyorum,gözlerim kapali;

Basinda eski alemlerin sarhoslugu,

Los kayikhaneleriyle bir yali;

Dinmis lodoslarin ugultusu içinde

Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali;

Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali;

Bir yosma geçiyor kaldirimdan;

Küfürler, sarkilar, türküler, laf atmalar.

Bir sey düsüyor elinden yere;

Bir gül olmali;

Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali;

Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali;

Bir kus çirpiniyor eteklerinde;

Alnin sicak mi degil mi, biliyorum;

Dudaklarin islak mi degil mi, biliyorum;

Beyaz bir ay doguyor fistiklarin arkasindan

Kalbinin vurusundan anliyorum;

Istanbul'u dinliyorum.

Orhan Veli KANIK

Gün dogmadan,

Deniz daha bembeyazken çikacaksin yola.

Kürekleri tütmanin sehveti avuçlarinda,

Içinde bir is görmenin saadeti,

Gideceksin;

Gideceksin iriplarin çalkantisinda.

Baliklar çikacak yoluna, karsici;

Sevineceksin.

Aglari silkeledikçe

Deniz gelecek eline pul pul;

Ruhlari sustugu vakit martilarin,

Kayaliklardaki mezarlarinda,

Birden,

Bir kiyamettir kopacak ufuklarda.

Denizkizlari mi dersin, kuslar mi dersin;

Bayramlar seyranlar mi dersin, senlikler cümbüsler mi?

Gelin alaylari, teller, duvaklar, donanmalar mi?

Heeeey!

Ne duruyorsun be, at kendini denize;

Geride bekliyenin varmis, aldirma;

Görmüyor musun, her yanda hürriyet;

Yelken ol, kürek ol, dümen ol, balik ol, su ol;

Git gidebildigin yere.

Orhan Veli KANIK

Tüyden hafif olurum böyle sabahlir;

Karsi damda bir günes parçasi,

Içimde kus civiltilari, sarkilar;

Bagira çagira düserim yollara;

Döner döner durur basim havalarda.

Sanirim ki günler hep güzel gidecek;

Her sabah böyle bahar;

Ne is güç gelir aklima, ne yoksullugum.

Derim ki: "Sikintilar duradursun!"

Sairligimle yetinir,

Avunurum.

Orhan Veli KANIK

Bilmezler yalniz yasamiyanlar,

Nasil korku verir sessizlik insana;

Nasil kosar aynalara,

Bir cana hasret,

Bilmezler.

Orhan Veli KANIK

Her sey birdenbire oldu.

Birdenbire vurdu gün isigi yere;

Gökyüzü birdenbire oldu;

Mavi birdenbire.

Her sey birdenbire oldu;

Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;

Filiz birdenbire oldu, tomurcuk birdenbire.

Yemis birdenbire oldu.

Birdenbire,

Birdenbire;

Her sey birdenbire oldu.

Kiz birdenbire, oglan birdenbire;

Yollar, kirlar, kediler, insanlar...

Ask birdenbire oldu,

Sevinç birdenbire.

Orhan Veli KANIK

DENIZ KIZI

Denizden yeni mi çikmisti neydi;

Saçlari, dudaklari

Deniz koktu sabaha kadar;

Yükselip alçalan gögsü deniz gibiydi.

Yoksuldu, biliyorum

-Ama boyna da yoksulluk sözü edilmez ya-

Kulagimin dibinde, yavas yavas,

Ask türküleri söyledi.

Neler görmüs, neler ögrenmisti kim bilir,

Denizle bugaz bugaza geçen hayatinda!

Ag yamamak, ag atmak, ag toplamak,

Olta yapmak, yem çikarmak, kayik temizlemek...

Dikenli baliklari hatirlatmak için

Elleri ellerime degdi.

O gece gördüm, onun gözlerinde gördüm;

Gün ne güzel dogarmis meger açik denizde!

Onun saçlari ögretti bana dalgayi;

Çalkandim durdum rüyalar içinde.

Orhan Veli KANIK

I

Hiçbir seyden çekmedi dünyada

Nasirdan çektigi kadar;

Hatta çirkin yaratinligindan bile

O kadar müteesir degildi;

Kundurasi vurmadii zamanlarda

Anmazdi ama Allahin adini,

Günahkar da sayilmazda.

Yazik olda Süleyman Efendi'ye!

II

Mesele falan degildi öyle,

To be or not to be kendisi için;

Bir aksam uyudu;

Uyanmayiverdi.

Aldilar, götürdüler.

Yikandi, namazi kilindi, gömüldü.

Duyarlarsa öldügünü alacaklilar

Haklarini helal ederler elbet.

Alacagina gelince...

Alacagi yoktu zaten rahmetlinin.

III

Tüfegini depoya koydular,

Esvabini baskasina verdiler.

Artik ne torbasinda ekmek kirintisi,

Ne matrasinda dudaklarinin izi;

Öyle bir rüzigar ki,

Kendi gitti,

Ismi bile kalmadi yadigar.

Yalniz su beyit kaldi,

Kahve ocaginda, el yazisiyle:

"Ölüm Allahin emri, ayrilik olmasaydi."

ORHAN VELI KANIK

Uzanıp yatıvermiş, sere serpe;
Entarisi sıyrılmış, hafiften;
Kolunu kaldırmış, kotuğu görünüyor;
Bir eliyle de göğsünü tutmuş.
İçinde kötülüğü yok, biliyorum;
Yok, benim de yok ama...
Olmaz ki!
Böyle de yatılmaz ki!

ORHAN VELİ KANIK