|
Wanhoopsbrief
|
|
Ik weet echt niet meer waaraan of waaraf, ik ga slapen met
mijn gedachten bij mijn zoon, sta er mee op, kan het niet meer uit mijn
hoofd zetten. We kunnen nergens opgevangen worden, alles gebeurt met wachtlijsten,
maar we hebben daar nu de tijd niet voor, het is NU dat er iets moet gebeuren,
hij heeft NU speciale begeleiding nodig. Het grote probleem met A. is
zijn gedrag en het feit dat hij nu pas (veel te laat!) een diagnose gekregen
heeft. Hij is er jarenlang op gewezen geweest dat hij geen manieren heeft,
dat er nooit iets van hem ging worden. Zo is hij nu ook bij slechte vrienden terechtgekomen, veel ouder dan hij, gasten die niets of niemand te verliezen hebben. Bij hen voelt hij zich wel iemand, ook omdat hij van hen nooit opmerkingen krijgt. Gisteren is hij teruggekomen van een observatieverblijf in de kliniek, vol goede voornemens. De eerste dag terug op school begon de leerkracht (die intussen ingelicht werd over Tourette) weer opmerkingen te maken. Hij zegde dat het allemaal 'zever' is, dat hij Tourette heeft, dat hij er gewoon misbruik van maakt. Dus waar kan hij nog terecht: bij het crapuul van de straat. Het spijt me dat ik me zo uitdruk maar het IS zo. Ik begin zo stilletjesaan haatgevoelens te krijgen tegenover alles wat de school aangaat want ze duwen hem altijd maar verder de put in. Hij moet weg uit zijn omgeving om geholpen te worden, maar WAAR? Antwoord : |
|
Laatste wijziging op 8-10-2000
|
|
Copyright
© VZW Vlaamse vereniging Gilles de la Tourette
|