Binnen de vele Touretteverenigingen zijn er maar weinig
voorstanders van de traditionele ‘time-out’ methode. Deze strategie
wordt bij onze kinderen te veel en meestal onterecht toegepast
en soms zelfs misbruikt. Het kan op sommige kinderen soms
effect hebben, maar het is een krachtige methode die juist daarom omzichtig
en spaarzaam gehanteerd moet worden.
Eerst en vooral moet je voor ogen houden dat je het kind
ook een boodschap meegeeft wanneer je het in time-out plaatst. Je geeft
hem duidelijk ‘voorwaardelijke’ vriendschap (of liefde) i.p.v. ‘onvoorwaardelijke’.
De boodschap is: ik kan je gezelschap enkel verdragen wanneer je gedrag
mij bevalt. Indien niet: buiten!
Het is ook een boodschap die we exclusief aan kinderen
voorbehouden. Of hoelang zou uw huwelijk duren als je je partner buitensluit
telkens zijn gedrag u niet aanstaat?
Eigenlijk is het een teken van onmacht: je weet niet hoe
je het probleem moet aanpakken, dus stuur je het kind maar weg
Time-out wordt ook veel gebruikt als ordinaire straf.
En dat was nooit de bedoeling van deze methode.
Time-out, correct gebruikt, is bedoeld om een kind, dat
positieve bekrachtiging ontvangt voor negatief gedrag, te verwijderen
naar een plaats waar hij geen bekrachtiging krijgt voor negatief gedrag.
Vb. Jeroen is iedereen aan het stampen onder de leestafel
(negatief gedrag), en de anderen lachen ermee (positieve bekrachtiging).
Dan laat je Jeroen bv. 3 minuten (niet langer) plaats nemen op een stoel
in een hoek van de klas, niet als straf, maar om hem te verwijderen
van de bekrachtiging.
Er zijn echter betere en kindvriendelijkere manieren om
gedrag in goede banen te leiden. Vooral bij kinderen met TS+ (TS plus
andere stoornissen zoals ADHD, NLD of OCD), biedt time-out geen uitkomst,
ze hebben integendeel een ondersteunend klimaat nodig. Ze beseffen meestal
zelf niet dat hun gedrag storend of vervelend is en wanneer ze gestraft
worden of gedreigd creëert dit enkel een gevoel van hopeloosheid.
Want ze doen echt hun best maar slagen er maar niet in om aan de verwachtingen
te voldoen. Sommige kinderen met Tourette zijn na een time-out volledig
van de kaart, waardoor hun gedrag nog moeilijker wordt.
Time-out zal een neurologische stoornis niet ‘genezen’,
maar het kan een kind wel op weg helpen naar een depressie.
Tot slot: een leerkracht vertelde: ‘Nu heb ik dit kind
deze maand al elke dag 3 maal in time-out geplaatst en nog heeft hij
het niet geleerd en is zijn gedrag niet veranderd!’
De prijsvraag is: WIE heeft hier eigenlijk niets geleerd?