Enerzijds wordt er vaak van mensen met Tourette gezegd
dat zij zo gevoelig zijn. Dat zij alles wel tien keer zo intens aanvoelen
als anderen. Anderzijds wordt er ook van velen gezegd dat zij zich zo
moeilijk een beeld van een ander kunnen vormen en zich slecht in een
ander kunnen verplaatsen. Hoe zit dat nu en... wat is het gevolg van
dit alles?
Laat ik dit met een voorbeeld verduidelijken.
Een kind of volwassene met TS komt een kamer binnen waar
zich iemand bevindt die boos en geïrriteerd is. Zonder dat er iets
gezegd of gebeurd is voelt degene met TS direct sterk aan dat
er een bijzondere sfeer is ('negatieve vibraties'). Maar hij of zij
begrijpt niet waarom die ander zo is en waarom die sfeer er hangt.
Het blijkt nu dat iemand met TS dit dan vaak op zichzelf
betrekt. Hij vraagt zich af wat hij zou kunnen gedaan hebben
om deze situatie te veroorzaken. Dit maakt hem onzeker (hij is er zich
immers niet van bewust dat hij iets verkeerd gedaan heeft). Bovendien
is zijn hieruit (voor hem zelf logisch) voortvloeiend gedrag (schuldig?
verwerend?) dan weer merkwaardig voor de ander.
Daarom is het voor personen met TS, nog veel meer dan
voor anderen, zo belangrijk dat de dingen uitgesproken worden,
zodat hij of zij kan begrijpen wat er wel of niet aan de hand is.
Dit is ook heel belangrijk voor ouders naar kinderen toe.
Probeer het niet om iets voor ze te verbergen door het te verzwijgen
want ze voelen toch dat er iets is. Niet uitspreken geeft bij jongeren
met TS nog veel meer problemen dan bij anderen. Deze handicap is voor
een aantal onder hen veel erger dan hun tics en verklaart ook een deel
van hun gedrag. Daarom is het zo belangrijk dat dit aspect van het Tourette
syndroom meer aandacht krijgt.