Site hosted by Angelfire.com: Build your free website today!

 

Reisverslag

Home
Reisverslag
Het land
Gastenboek
Foto's
Contact
Links
 
Leuk he!!!
Laatste weekje met Paps en Mams .
Mei 2005.

 

 

Met de bus naar Curitiba.

Zondag 15 mei, met de taxi gaan we de Argentijnse grens over naar BrazilliŽ. Heel vreemd want we hoeven nergens te stoppen en dus ook nergens ons paspoort te laten zien. Dit is het eerste land van Zuid - Amerika die we hebben gehad waar we zo snel de grens over zijn gegaan.

We laten ons afzetten op de busterminal en wachtend op onze bus komen er 4 politieautoīs met sireneīs het terrein van het busterminal op. Voordat we het door hebben is de gehele busterminal afgezet met een politie bij elke uitgang vergezeld door een flink wapenstuk zoals bijvoorbeeld een karabijn. Niet echt een vriendelijk gezicht dus.

Wij vinden het geheel best indrukwekkend maar de lokale bevolking schijnt er niet echt van op te kijken. Iedereen moet zijn tassen open maken en op een nogal lakse manier worden deze nagekeken. Als deze oed zijn gekeurd mogen we de bus in voor een reisje van ongeveer 10 uur. Maandag 16 mei, gaar van de busreis komen we niet volgens planning om 06:30 uur aan in Curitiba maar pas om 08:30 uur. Hier regel ik onder andere mijn vliegticket terug naar La Paz en de busticket naar Sao Paulo waar mijn vliegtuig vandaan zal vertrekken. Maar we hebben nog een paar daagjes met zijn drieŽn dus nog even genieten. We gaan met de bus door naar Paranagua een klein kustplaatsje waarvandaan je diverse boten naar verschillende eilandjes kunt nemen.

Paranagua en Ilha do Mell.

Om 13:00 uur arriveren we in Paranagua een leuk klein dorpje om te zien met wat oude gebouwen, soms verwaarloosd en soms geverfd in leuke vrolijke kleurtjes. Er is niet heel veel te beleven hier en de volgende dag zullen we dan ook de boot nemen naar het eiland "Ilha do Mell" voor wat zon, zee en strand.

Dinsdag 17 mei, om 09:30 uur vertrekt de boot naar Ilha do Mell. Na een boottochtje van ongeveer 2 uur komen we aan op wat toch wel een bounty eiland genoemd mag worden met zijn witte stranden. En al vanaf het moment dat ik de boot uitstap krijg ik het soort van Jamaica gevoel. Niet dat ik een duidelijke richtlijn mee kan geven over de inhoudelijke feiten van een Jamaica gevoel of dat ik ooit Jamaica heb bezocht, maar het voelt gewoon heeeeeeeeeeeeeel relaxed!!!

Wiite strandjes, hier en daar een palmboompje, gekleurde bootjes houten huisjes met een rieten dakje en ook maar niemand die je ervan kan verdenken haast te hebben. Ons hostel genaamd zorro is gevestigd op het strand en is ook een van die houten huisjes met een rieten dak en uitzicht op de blauwe zee. Het personeel is heel relaxed en het bevalt dus goed hier....

Paps en mams aan het strand van Ihla del Mel.

Naast een beetje relaxen en wat boekjes lezen kun je op dit eiland ook een leuke wandeling maken naar een grot die op het strand staat. Ook zijn er aan deze kant van het eiland wat meer golven en hoe kan het ook anders de surfboys die hier gebruik van maken. Ik denk dat ik me hier wel kan vermaken!!!

Helaas hebben we niet veel tijd en moeten we na een nachtje het relaxte eiland al weer verlaten. Met de boot vertrekken we naar een plaatsje een halfuur varen van het eiland. Hier kunnen we een taxi nemen naar Paranagua. Heel mooi om te vertellen is dat de taxichauffeur halverwege zijn rit stopt. Hij is uit zijn district dus het bordje taxi moet het dak af. Op dit moment is hij dus geen taxi meer maar een kennis die zijn Nederlandse vrienden even wegbrengt.

De bijzondere treinrit... Een bijzondere treinrit.

We gaan niet met de bus terug naar Curitiba maar met een trein die wel een hele bijzondere route schijnt te rijden en ook wel de mooiste treinrit van BrazilliŽ wordt genoemd. Het spoor van deze trein loopt langs door een tropisch gebied en zorgt dus ook wel voor wat bijzondere uitzichten. De trein is behoorlijk hoog en tijdens de reis zien we dan ook wel wat afgronden. De route kent vele mooie hoge bruggen en diverse tunnels. We hebben geluk want door het laagseizoen in BrazilliŽ zijn er maar weinig touristen en kunnen we zowel links als rechts van de trein het uitzicht bewonderen. De rails wordt niet alleen gebruikt voor de touristen want tijdens de reis passeren we enkele andere treinen die dienst doen als goederentreinen.

Om 18:00 zijn we weer in de plaats Curitiba hier haal ik mijn ticket op voor morgen naar La Paz en we zoeken een hostel. Het is de laatste nacht met paps en mams samen en dan gaan hun later richting Sao Paulo om hun vlucht naar Nederland te pakken en ik zal morgen al naar Sao Paulo vertrekken voor mijn vlucht naar La Paz. Daar moet ik dus een beetje misbruik van maken en mijn overvolle backpack wordt verdeeld naar een kleinere tas voor paps en mams die ze voor mij mogen meesjouwen naar Nederland.

Als we in de avond gaan eten komt er steeds een jongentje bij ons tafeltje staan. Hij verkoopt stickers maar als wij zeggen dat we deze niet willen komt die later terug om te vragen of hij ons niet opgegeten eten mag opeten. Tuurlijk mag dit maar wel sneu dat zoīn klein ventje laat in de avond bij de tafels moet bedelen voor wat eten.

Terug naar La Paz.

Donderdag 19 mei, vandaag is het dan zover de 4 weekjes met paps en mams zijn voorbij en dat is behoorlijk snel gegaan. Om 07:00 uur gaat mijn bus naar Sao Paulo die ik bijna mis door de verlate taxi die me naar het busterminal brengt. Nog een paar keer zwaaien naar paps en mams en dan zijn ze echt uit het zicht.

Na een rit van ongeveer 6 uur kom ik aan bij de busterminal van Sao Paulo. De ongeloofelijk grote stad die maar niet op lijkt te houden als je hem passeert met de bus. Op de terminal kan ik snel een ticket regelen voor de bus naar het vliegveld en binnen een halfuur zit ik in de volgende bus die me in een halfuur naar het vliegveld brengt. Ik heb behoorlijk wat tijd op het vliegveld dus ik ga mezelf maar eens vermaken met het internet en mijn favoriet de Mc. Donalds.

Om 17:30 vertrekt mijn eerste vlucht naar Santa Cruz - Bolivia. Een vlucht van ongeveer 3 uur en een goede maaltijd en niet verkeerd een wijntje. In Bolivia is het een uur vroeger dan in BrazilliŽ en om 19:30 uur Boliviaanse tijd arriveer ik in Santa Cruz. Hier is het een uur wachten voor mijn vlucht naar La Paz. Bij het inchecken van mijn handbagage wordt mijn zakmes opgemerkt die ik helemaal was vergeten en waarover ze in Sao Paulo niets hadden gezegd. Op schiphol had je al lang pech gehad en je zakmes kwijt geweest maar in Bolivia zijn ze niet zo moeilijk en erg behulpzaam. Er wordt een grote doos voor me opgezocht waar het zakmes in gedaan wordt, deze wordt vervolgens behoorlijk goed dichtgetaped of er iets heel belangrijks inzit en ingescheckt zodat ik hem in La Paz weer bij de band kan afhalen.
Compleet met bepakking!!!

Eenmaal in het vlliegtuig merk ik meteen weer dat ik in Bolivia zit. Ongeduldige mensen die duwen en onmogelijk grote hoeveelheden handbagage met zich meesjowen die ze vervolgens in een veel te klein vakje willen proppen. Ondanks dat ik dit niet het geweldigst van Bolivia vind voel ik me toch weer een beetje thuis.

Om 21:30 uur land ik in La Paz en het voelt best fijn weer even terug te zijn. Met een taxi ga ik naar het hostel, maar als deze vol blijkt te zijn ga ik maar eens richting familie Farfan om te kijken of ik daar nog een paar nachtjes kan slapen. Marieke wacht me al op en Arminda is het er ook mee eens ik mag een paar nachtjes blijven slapen....

Jullie begrijpen het al deze avond gaan we nog een keer flink genieten van onze vaste uitgaansstek de Mongoīs

Een Ballon in ruil voor een lach!!!

Wat wel leuk is om te vertellen is dat ik altijd ballonnen bij me heb voor de traatkindertjes die we tegen komen tijdens het reizen. Vaak geef je dan een kindje wat die vervolgens al zijn vriewndjes op een tactische wijze langsstuurt om allemaal een ballon te bemachten. De kinderen zijn zo blij met een ballon dat ze er de hele avond mee kunnen spelen en soms zie je ze de dag erna nog steeds met dezelfde ballon lopen. Toch best bijzonder dat je de kinderen met zoiets kleins zo gelukkig kan maken. Al is het helaas soms maar voor even.