17-04-07

Konya'da doğmuşum. Bir yaşımdayken Şam'a bebek olarak gitmişim. Arada bir Konya'ya ziyarete gelsek de, son dönüş 1967'de oldu.

Şam'da ilk, orta ve lise eğitimimi yaptım. 2000 yılında ise Anadolu Üniversitesi, İktisat fakültesi-Kamu Yönetimini bitirdim.

Türkiye'ye dönüşümüz İstanbul'a olmuştu, orada çok sevdiğim elektroniği öğrendim. Akrabam olan Hilmi Okan Akça ağabeyim ilk ustamdı. Ondan radyo montajını öğrendim. Daha önce sanat ortaokulda öğrendiğim Elektrik bilgisine Elektronik bilgisini katınca öğrenmek kolay ve hızlı oldu. Öğrenme süreci yaz boyu olmuştu, kış gelince kendim dükkan açtım. dükkanım Aksaray'dan Cerrah Paşa hastanesine giden yolun üzerindeydi. Orada ancak Üç ay kalabildim. Mahallenin bütün Lambalı radyosunu, ütüsünü, fırınını ve elektrikle ilgili ne vara tamir ettim. Eve az da olsa katkım olmuştu. Dükkanın ilk 3 aylık kirasını Kudsi Ağabeyim peşin ödemişti. İşler kirayı ödeyemeyecek kadar durdu. Nihayet dükkanı kapattım.

1970'in Şubat ayında, Rahmetli Muammer Topbaşın, Kader Mensucat fabrikasında çalışmaya başladım. Sultan hamam'daki yazıhanede protesto edilmiş senetleri takip ve tahsili ile uğraştım. Üç yıl sonra ayrıldım ve ailemle birlikte Konya'ya yerleştim.

1978 yılında evlendim. O zamanda Konya Belediyesi, Elektrik İşletmesinde çalışıyordum. Maddi sıkıntıdan dolayı, 1980 yılında Katar'a gittim. Petrokimya fabrikasında işe başladım.

1986'da oğlum Muhammed doğdu. 1990'da kesin dönüş yaptım. 1985 satın aldığım Konya'daki evimize yerleştik ve şimdiye kadar aynı evde yaşamaktayız.

Katar'da bizimle beraber yaşayan annem, 1992 yılı şubat ayında bizden ayrılarak, dârı bakaya irtihal etti. O gece bana rızk bolluğu için dua etmişti. Duasının kabulü 40 gün sonra belirdi ve Konya Çimento fabrikasına kabul edildim.

Konya Çimento'da Elektronik teknisyeni olarak çalışmaya başladım. Türk milletinin Teknisyenlere karşı antipatisi beni rahatsız etti. Fabrikanın düzensiz düzeni bana hiç bir terakki vaad etmiyordu. Hiç motivasyon görmedim. Çok şey yapabilecek kapasitedeydim, ancak önyargılı idareciler, ve kıskanç yakınlar hep gölgelediler çalışma ve başarılarımı. Nihayet sabrın kırıldığı an gelmişti, isyan edercesine: ya bana yeni bir iş, yada emekliliğe sevk edilmemi istedim. O zaman, gönüllerdeki gizli sevgi çıktı, bazı dostlarım ve yöneticilerden bana yeni bir iş, yeni bir kadro aramaya başlandı. Nihayet İş Sağlığı ve Güvenli üzerine bir kadro açıldı ve yeni işe büyük mutlulukla başladım.