Studentenhuys De Bataafsche Beurs
Huysschrift
Een Beursweek van Michiel
Vrijdag 8 januari 1999
De eerste collegeweek van dit nieuwe jaar was er één die razendsnel ging, boordevol belevenissen die je normaal over meerdere weken verspreid. De maandag begon lekker, zo na de klapband van zaterdag. Ketting eraf, drie keer door de versnellingsbak van mijn fiets getrapt. Vier maal langs de kant van de weg, donker, motregen. Een leraar die gelijk begint over mijn afscheid, mijn laatste les van hem. Iets wat ik even niet nodig had. Afwezig starend vocht ik me door deze dag vol tegenslagen.
Op dinsdag een kleine rel in de klas, een lekke band, een goed gesprek met Tessa (vertrekt volgende week zaterdag naar Finland, ook vier maanden), weer die afwezige blik. Op het werk geen fuck uitgevoerd, thuis douchen, Corona, bij klasgenote Paulien langs. Stappen, Joffer, erg gave avond. Met Jan en Marc nog eenmaal "Whoooh…Pallas!" gedaan, Nynke gesproken (reisgezellin naar Schotland), veel mee gepraat. Janneke wéér beter leren kennen, Josine geprobeerd blij te maken. Paulien was al vrolijk, net als Roos en Carina. Vrouwen… De Beurs was weer opvallend aanwezig in het Zwolse uitgaansleven. Zo blij…
Woensdag weer bij Paulien langs. Alsof ze, na anderhalf jaar klasgenote spelen, in één keer een andere rol begon op te eisen. Haar ogen! Kan ik nog niet lezen. Het werk overgeslagen, geen zin. Even lekker eten met mijn vrienden, de Beursgenoten. Wat zal ik in Schotland moeten doen zonder ze? ’s Avonds weer bij Paulien gezeten, tot laat. Gepraat over een zomervakantie met klasgenoten in Italië.
Donderdagochtend, moe. Toch op tijd mijn bed uit, op naar school. ’s Avonds eten bij Nynke. Erg tof huis heeft ze. De Beurs maakt me altijd vrolijk, maar in Schotland weet ik dat ik die vrolijkheid kan krijgen door gek te doen met Nynke. Ze is soms net zo geflipt als ik (of Joost, of Paul, of Marc, of Jan). Daarna: Café De Docter. Klasgenoot Jurriaan iets beter leren kennen. Afgesproken dat we een keer met Janneke en Josine bij hem op de boot gaan eten. Jurriaan: de Prince de Lignac van Zwolle, varend over Overijssels woelige baren. ’s Nachts niet thuisgekomen, want het bed gedeeld met mijn twee vrouwen.
Op vrijdag overheerst de tevredenheid over dit stukkie in het huysschrift. Het wordt alleen wel tijd voor een gevatte uitspraak. Komt ‘ie:
De man moet een vrouw
Met weelderige memmen
Op behoedzame wijze
Weten te temmen
Of deze:
De scheet van Marc
’s nachts gelaten
zal dankzij Bruggeman’s wandje
slechts geluidtechnisch
zijn kamer verlaten
Hah! MS
